งค์หญิงเสื่อมเสียพระเกียรติ! เจ้าทำแบบนี้ จะได้รับโทษอย่างไร”
เว่ยเมิ่งเจี๋ยอึ้งไป
ฉินอี๋รังเกียจเฟิงหรูชิงมากไม่ใช่หรือ ทำไมตอนนี้ต้องโมโหกับเรื่องชื่อเสียงของนางด้วย
อีกอย่าง คำพูดของนางเมื่อสักครู่ ก็แค่เตือนนางเท่านั้น หากฉินอี๋โมโหแล้วมีเรื่องบาดหมางกับองค์หญิงคงเป็นเรื่องดีไม่น้อย
แต่นางคิดไม่ถึงว่า สุดท้ายจะเกิดปัญหาขึ้นกับตัวเอง
“องค์หญิง หม่อมฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นนะเพคะ” เว่ยเมิ่งเจี๋ยรีบหันไปมองเฟิงหรูชิง แล้วแก้ตัวด้วยท่าทีร้อนรน
เฟิงหรูชิงพยักหน้ารับด้วยท่าทีสงบ “อืม ข้ารู้ว่าเจ้าหมายความอย่างนั้น”
“องค์หญิงรู้ก็…”
เว่ยเมิ่งเจี๋ยยังไม่ทันยกภูเขาออกจากอก จู่ๆ สีหน้าก็ไม่สู้ดีนัก ทำไมนางรู้สึกว่า…คำพูดขององค์หญิง…มีอะไรไม่ชอบมาพากล
……………………………………
ตอนที่ 132 บทคนชั่วนางขอเล่นเอง (1)“ท่านป้า” เฟิงหรูชิงไม่สนใจเว่ยเมิ่งเจี๋ย นางหันไปมองฉินอี๋ด้วยรอยยิ้ม “ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกัน”ฉินอี๋เม้มปาก ขณะที่กำลังจะตอบ เว่ยเมิ่งเจี๋ยที่อยู่ข้างๆ ก็ตั้งสติได้ ยิ้มเก้อๆ แล้วตอบว่า “องค์หญิงเพคะ หม่อมฉันเป็นลูกสาวของบ้านสกุลเว่ย เป็นน้องสาวของเว่ยผิ่นเหยาเพคะ”“เจ้าเป็นน้องสาวของท่านน้าเหยา? ทำไมข้าถึงไม่รู้ว่าท่านน้าเหยามีน้องสาวร่วมมารดา” เฟิงหรูชิงมองนางด้วยสายตาแปลกๆเว่ยเมิ่งเจี๋ยหน้าเจื่อน “หม่อมฉันเป็นลูกสาวของฮูหยินรองของสกุลเว่ยเพคะ”“อ้อ ที่แท้ก็ลูกฮูหยินรองนี่เอง ยังมีหน้าเรีย
