หลังแล้วเดินเข้าไปในจวนอย่างรวดเร็วราว
ในเรือนรอง มุ้งปลิวไสว บรรยากาศเงียบสงบ
ฉินอี้นั่งอยู่ข้างเตียง นางจับมือของหญิงที่นอนอยู่บนเตียงเบาๆ พูดปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ผิ่นเหยา เจ้าอย่าคิดมากเลยนะ สุขภาพของเจ้าสำคัญที่สุด”
สีหน้าของหญิงผู้นั้นซีดขาว นางนั่งพิงหัวเตียง สีหน้าเศร้าโศกและจนใจ
………………………..