เจียงฉางเชิงสั่งให้ไป๋ฉีปลุกเขาให้ตรงเวลาที่ครบกำหนดร้อยปีตามสัญญา หลังจากนั้นเขาก็เริ่มฝึกวิชาศึกษาวิชามรรคาธรรมชาติขั้นที่สิบสอง แม้วิถีเซียนจะก่อตั้งขึ้นมาแล้ว แต่มันก็เพิ่งอยู่ในช่วงเริ่มต้น ผู้บำเพ็ญเซียนทั้งหลายยังไม่เคยสัมผัสความรู้สึกยามปิดด่านฝึกวิชานับพันสารท
สหายเก่าทั้งหลายของเจียงฉางเชิงล้วนกำลังใช้ชีวิตอันเต็มไปด้วยสีสันของตนเอง ขณะที่ตัวเขาดื่มด่ำกับการอยู่เหนือกาลเวลาและลิ้มรสชิมมัน กาลเวลาเคลื่อนผ่านไวดังกระสวยทอผ้า สารทวสันต์บนแดนมนุษย์เวียนวน
บนยอดภูเขาวิญญาณนอกเมืองจิงเฉิงของเทียนจิง เมฆดำทะมึนลอยเข้ามาปกคลุมทั่วทุกแห่ง บนภูเขาล้วนมีผู้คนกำลังแหงนหน้ามอง บางคนมีสีหน้าตั้งตารอคอย บางคนมีสีหน้าอิจฉา หรือบางคนก็ถึงขั้นริษยา
ภายในเมืองจิงเฉิงมีเงาร่างเล่าเหาะออกมา ในกลุ่มคนเหล่านั้นมีโอรสสวรรค์เจียงซิวอยู่ด้วย เขาสวมอาภรณ์มังกร รอบกายมีมังกรแห่งโชคชะตาขดกายโอบล้อม ดูน่าเกรงขามเป็นนักหนา
ขบวนคนกลุ่มนี้เดินทางไปถึงยอดเขาอย่างรวดเร็ว พวกเขาเห็นบุรุษผู้หล่อเหลาสง่างามคนหนึ่งนั่งสมาธิโคจรพลังอยู่กลางท้องฟ้า สองมือวางไว้หน้าจุดตันเถียน ด่านเคราะห์อัสนีบาตกำลังก่อตัวเหนือศีรษะ แต่เขากลับไม่ตระหนกแม้แต่น้อย เขาไม่ลืมตาขึ้นไปมองแม้แต่ครั้งเดียว
คนผู้นี้ก็คือโอรสของเจียงซิว เจียงเทียนเฉิงนั่นเอง!
เด็กคนนี้ฝึกบำเพ็ญจนกำลังจะบรรลุขั้นกำเนิดวิญญาณแล้ว เขาจะกลายเป็นผู้ฝึกตนขั้นกำ
