่นใจนัก
เฟิงหรูชิงไม่พอใจ “เหล้านี่ข้าต้องใช้ความพยายามอย่างมากนะกว่าจะได้มา เจ้าต้องดื่ม!”
“แต่ข้าดื่มเหล้าไม่เป็น”
“ไม่ได้ เจ้าเป็นทหารหรือเปล่า ในเมื่อเจ้าเป็นทหารที่ทะนงองอาจ จะไม่ดื่มได้อย่างไร”
ถ้าเป็นเหล้าธรรมดาก็ว่าไปอย่าง แต่นี่เป็นเหล้าวิเศษ ไม่ดื่มไม่ได้!
เฟิงหรูชิงเอื้อมมือไปเปิดฝาไหเหล้า
ทันใดนั้น กลิ่นหอมรัญจวนของเหล้าก็ฟุ้งออกไป
แม้แต่หลิงอวิ้นที่ดื่มเหล้าไม่เป็น ก็ยังหลงใหลในกลิ่นหอมของเหล้า โดยเฉพาะกลิ่นหอมรัญจวนของเหล้าชนิดนี้ ทำให้ร่างกายของนางรู้สึกถึงพลังวิเศษที่พุ่งพล่าน เหมือนกับมันเพิ่มปริมาณขึ้นเรื่อยๆ
“เหล้านี่…” ถังจือเงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ
“ไม่ต้องสนใจว่ามันเป็นเหล้าอะไร วันนี้ข้าจะดื่มให้หนำใจ หลิงอวิ้นเจ้าเอาชามมา!”
“เพคะ นายหญิง”
หลิงอวิ้นตั้งสติได้ จึงรีบวิ่งเข้าไปในสวน
ความจริงแล้ว เฟิงหรูชิงไม่ได้เอามาแค่เหล้าไหเดียว แต่มีเหล้าอีกหลายไหที่เจือจางด้วยน้ำ
ช่วยไม่ได้จริงๆ กองทัพมีคนมากเหลือเกิน นางจึงต้องทำเช่นนี้ ไม่อย่างนั้นคงไม่พอคนกองทัพ! ไว้ต่อไปนางทำสัญญากับสัตว์วิเศษเพิ่มขึ้น เมื่อจำนวนมากขึ้นแล้ว สัตว์ที่ช่วยนางหมักเหล้าก็มีมากขึ้น
ถึงตอนนั้น พวกทหารก็ไม่ต้องดื่มเหล้าที่ผสมน้ำอีก
“นายหญิง เหล้าดีขนาดนี้จะให้พวกเราดื่ม มันจะดีหรือเจ้าคะ” ถังจือมองดูเฟิงหรูชิงด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน “หรือว่าเอาไปถวายฝ่าบาทหรือเอาไปให้พวกท่านแม่ทัพเฒ่าจะดีกว่า”
เฟิงห
