รูชิงขมวดคิ้ว “เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องยุ่ง ข้าจัดการเรียบร้อยแล้ว อีกอย่างเหล้าวิเศษนอกจากจะช่วยบำรุงสุขภาพรักษาโรคได้แล้ว มันยังมีพลังวิเศษมากพอที่จะช่วยบรรลุการฝึกฌาน ในเมื่อพวกเจ้าจะรับใช้ข้า ก็ต้องพัฒนากำลังความสามารถของตัวเอง!”
ถังจือรู้สึกประทับใจ สำหรับนางแล้ว การที่องค์หญิงเปลี่ยนแปลงตัวเองได้เป็นเรื่องที่ดูห่างไกลมาก และนางคิดไม่ถึงว่า องค์หญิงจะหวังดีกับพวกนางมากขนาดนี้
“เช่นนั้นข้าน้อยจะไม่ปฏิเสธน้ำใจ วันนี้พวกเราจะดื่มกับองค์หญิงให้หนำใจ”
นางยิ้ม รอยยิ้มของนางดูมีสง่าราศี แต่ก็ให้ความรู้สึกอ่อนโยน ไม่นานหลิงอวิ้นก็ถือชามเดินออกมาจากสวน นางรินเหล้าให้เฟิงหรูชิงก่อน จากนั้นยื่นให้นาง
เฟิงหรูชิงรับชามมา “งั้นข้าจะดื่มให้พวกเจ้า พวกเจ้าก็ดื่มด้วยล่ะ!”
เมื่อพูดจบนางก็กระดกหมดชาม จนเหล้าทั้งหมดเข้าปากไป
จากนั้น…
หลิงอวิ้นยังไม่ทันรินเหล้าชามที่สองให้นาง นางก็หงายหลังลงไปนอนอยู่ที่พื้นเสียงดังตุบ ชามเหล้าแตก ตกอยู่ที่ข้างเท้าของนาง
ถังจืองวยงงอยู่พักหนึ่งจึงยกชามเหล้าขึ้นดื่ม “เหล้าวิเศษนี่…ไม่ได้แรงสักหน่อย ทำไมองค์หญิงดื่มไปแค่ชามเดียวก็เมาหงายเสียแล้ว อีกอย่างตัวเองคอไม่แข็ง ยังมาพูดกับพวกเราว่าจะดื่มให้หนำใจ?”
“หัวหน้า ข้าจะพาองค์หญิงไปพักก่อน”
หลิงอวิ้นส่ายหน้าแบบคนรู้สึกจนใจ ขณะที่นางกำลังจะเข้าไปประคองเฟิงหรูชิง จู่ๆ ร่างของเฟิงหรูชิงก็มีพายุพัดแรงหมุนอยู่รอบตัว แรงลมโหมก
