ถึงแม้เฟิงหรูชิงจะผอมกว่าเมื่อก่อนมาก แต่เนื้อบนหน้าของนางยังคงดูอิ่มเหมือนเดิม เดี๋ยวนี้เวลานางยิ้ม พอจะเห็นเค้าโครงใบหน้า ดูแล้วสดใสร่าเริง
“วันนี้หม่อมฉันรบกวนเสด็จพ่อเพียงเท่านี้ ไว้วันหลังจะมาเข้าเฝ้าอีกเพคะ”
“ได้สิ” เฟิงเทียนอวี้ยิ้ม “เจ้าไปเถอะ วันนี้พ่อได้เห็นเจ้าโตเป็นผู้ใหญ่ ต่อไปพ่อก็มีหน้าไปพบแม่เจ้าในปรโลกแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้น เฟิงหรูชิงก็มองดูเฟิงเทียนอวี้ ไม่รู้เพราะเหตุใด นางรู้สึกว่าเฟิงเทียนอวี้ดูแปลกๆ แต่นางเห็นว่าเขาไม่อยากพูดอะไรมาก ก็เลยไม่ซักไซ้ให้มากความ นางกลับหลังหันแล้วเดินออกจากห้องทรงพระอักษรไป
เมื่อประตูห้องปิดลง เฟิงเทียนอวี้หน้าแดง กระอักเลือดลงบนฎีกาที่อยู่ตรงหน้า
ใบหน้าของเขายังดูสง่าและเคร่งขรึมเช่นเดิม แต่พวกขันทีและนางกำนัลที่อยู่ข้างๆ ล้วนตกใจและรีบมามุงรอบตัวเขา
ตอนที่ 104 แม่ทัพเฒ่าบรรลุฌาน (4)
“ฝ่าบาท!”
“ไม่เป็นไร แค่โรคเก่ากำเริบเท่านั้น ไม่หนักหนาอะไร” เฟิงเทียนอวี้เช็ดปาก “เรื่องนี้ อย่าบอกให้ใครรู้ทั้งนั้น โดยเฉพาะชิงเอ๋อร์ ใครกล้าปากโป้ง โทษตายสถานเดียว!”
“ฝ่าบาท…” หลินกงกงเดินเข้ามา แววตาเต็มไปด้วยความกังวล “เหตุใดพระองค์ต้องทำเช่นนี้ด้วยพ่ะย่ะค่ะ หมอเก่งๆ มีอยู่มากมาย พวกเราเชิญมาได้ อีกอย่าง ฝ่าบาทสามารถรับสั่งให้คนออกไปกว้านซื้อยาวิเศษ แบบนี้อาจพอช่วยได้นะพ่ะย่ะค่ะ”
