ตอนที่ 93 เจ้าของหอแห่งแรก (2)
เฟิงหรูซวงรู้สึกสะใจ แววตาที่เป็นประกายของนางมองไปที่จิ่วหมิง
“คุณชายเก้า ท่านอย่าตำหนิท่านพี่ข้าเลย ท่านพี่อายุยังน้อยไม่รู้อะไรควรไม่ควร ก็เลยทำความผิดลงไปมากมายขนาดนั้น ข้าในฐานะน้องสาว ต้องช่วยแบกรับความผิดนั้นไว้เหมือนกัน”
นัยน์ตาอันร้ายกาจของจิ่วหมิง มองดูเฟิงหรูซวงอย่างเหยียดๆ เขายิ้ม น้ำเสียงยโส ท่าทีดูโอหังยิ่งนัก
“เจ้าเป็นใครกัน”
เฟิงหรูซวงหน้าเจื่อน สีหน้าของนางดูกระดากอาย
โดยเฉพาะเวลาที่พวกเจาหยางมองมาที่นาง นางยิ่งอยากจะมุดหน้าหนี
“คุณชายเก้า…ข้า…ข้าคือน้องสาวของเฟิงหรูชิง”
“น่าหลานฮองเฮามีลูกแฝดเหรอ” จิ่วหมิงแสยะยิ้ม ไม่ไว้หน้าเฟิงหรูซวงแม้แต่น้อย
เฟิงหรูซวงหน้าแดง นางกัดริมฝีปากด้วยความรู้สึกอาย “แม่ของข้าคือหรงกุ้ยเฟย ข้าเป็นน้องสาวต่างมารดากับเฟิงหรูชิง”
“ที่แท้ก็เป็นลูกเมียน้อย” จิ่วหมิงมองเฟิงหรูซวงอย่างเหยียดๆ น้ำเสียงดูเย้ยหยัน “เจ้าของหออย่างข้าเกลียดพวกลูกเมียน้อยที่สุด! เจ้ามองดูตัวเองเสียบ้าง!”
เฟิงหรูซวงอึ้ง นางคิดไม่ถึงว่าเจ้าของหอแห่งแรกจะไม่เห็นแคว้นหลิวอวิ๋นอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
แม้เสด็จพ่อจะให้เกียรติหอแห่งแรก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าแคว้นหลิวอวิ๋นจะกลัวเขา
