อีกอย่าง เสด็จแม่ของนางก็เป็นถึงกุ้ยเฟย[1] จะเอาไปเปรียบกับพวกเมียน้อยของชาวบ้านสามัญได้อย่างไร บัดนี้ฮ่องเต้ของแคว้นหลิวอวิ๋นไม่มีพระโอรส ต้องมีสักวันที่เสด็จแม่ของนางจะได้เป็นใหญ่ในแคว้นนี้!
เฟิงหรูชิงเอามือลูบจมูก ชายคนนี้ ข้าชอบจริงๆ
อืม ขอแค่ด่าเฟิงหรูซวง ข้าชอบทั้งนั้น!
“มีอะไร” จู่ๆ จิ่วหมิงก็แลเห็นหญิงสาวที่จ้องดูเขาตาไม่กะพริบ เขาหัวเราะ “เจ้าชอบข้าเหรอ”
เฟิงหรูชิงรู้สึกเซ็ง “ไม่เลย!”
นางชอบกั๋วซือที่ดูเย็นชาและสูงส่งมากกว่า ผู้ชายคนนี้ดูร้ายกาจและโอหัง คนแบบนี้ นางไม่อยากใกล้ชิดเท่าใดนัก
“ถ้าเจ้า…ลดความอ้วนได้สำเร็จ ข้าก็จะทำใจรับรักเจ้า”
เฟิงหรูชิงหัวเราะหึ “หากเจ้าถอดหน้ากากออกมา แล้วข้าเห็นว่าเจ้าหน้าตาดีพอ ข้าจะให้เจ้าเข้าจวนองค์หญิงของข้าก็ได้เอาไหมล่ะ แต่น่าเสียดาย วันๆ เจ้าเอาแต่ใส่หน้ากาก คงหน้าตาอุบาทว์จนไม่กล้าให้ใครเห็น ในโลกนี้มีผู้ชายหล่อๆ ตั้งเยอะแยะ ข้าจะชอบเจ้าทำไม”
จิ่วหมิงหยีตา ดวงตาสีทองของเขาส่องประกาย “ชาตินี้ ไม่มีใครได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของข้าหรอก ไม่อย่างนั้น พวกผู้หญิงทั่วทั้งแคว้นจะไม่ตามรังควานข้าหรือ? เรื่องวุ่นวายแบบนี้ ข้าจะหาเรื่องใส่ตัวทำไมเล่า”
เฟิงหรูชิงรู้สึกเซ็งกว่าเก่า ในที่สุดนางก็ได้พบ…กับคนที่หลงตัวเองยิ่งกว่ากั๋วซือ
เฟิงหรูชิงยกมือขึ้นตบหน้าของจิ่วหมิงส่วนที่ไม่มีหน้ากากเบาๆ
