ไม่กี่วันที่ชิงเอ๋อร์ไม่ได้สติ พวกเขาใจดำไม่ไปเยี่ยมนางไม่ใช่เพราะไม่สนใจใยดีนางแล้ว แต่เป็นเพราะน้อยใจนาง ไม่อยากเห็นหน้านางก็เท่านั้น กลัวเห็นแล้วพวกเขาจะเสียใจ
แต่ในท้องพระโรงเขาค้านเสนาบดีหลิ่วทั้งแบบโจ่งแจ้งและอย่างลับๆ ตั้งไม่รู้กี่ครั้ง! จิ้งเอ๋อร์อยู่ข้างนอกก็หน้าบึ้งตึงใส่หลิ่วอวี้เฉินตลอด
แม้พวกเขาจะรู้ดีว่าเรื่องนั้นชิงเอ๋อร์เป็นฝ่ายผิด นางเป็นคนดื้อรั้นจะแต่งงานกับหลิ่วอวี้เฉินเอง
แต่ชิงเอ๋อร์ถูกตระกูลหลิ่วบีบจนเกือบต้องตาย! พวกเขายอมไม่ได้!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ก่อนที่ชิงเอ๋อร์จะแต่งงานเขาไปเยี่ยมเยือนบอกกล่าวกับมหาเสนาบดีหลิ่วด้วยตัวเอง หากบุตรชายของท่านไม่ยินยอมเขาก็จะช่วยขัดพระราชโองการ ฝ่าบาทไม่มีทางลงมีดกับจวนแม่ทัพแน่
พวกเขาทำเช่นนี้ไม่ใช่เพื่อหลิ่วอวี้เฉิน แต่เพื่อเฟิงหรูชิงต่างหาก
แต่มหาเสนาบดีหลิ่วปฏิเสธเขา เพื่อให้ตระกูลหลิ่วได้ไต่เต้าขึ้นไปจึงยอมทำลายความสุขของหลิ่วอวี้เฉินและยอมแต่งชิงเอ๋อร์เข้าบ้าน
ดังนั้น…ให้นิ่งเฉยไม่สนใจปล่อยนางไปจริงๆ เขาทำไม่ได้ คนทั้งจวนแม่ทัพก็ทำไม่ได้เช่นกัน!
