“ท่านพ่อ ท่านพ่อ ระวังหน่อย มืออย่าสั่น!”
ในช่วงที่บรรยากาศซาบซึ้งอบอุ่นกำลังอบอวลอยู่นี้เอง จู่ๆ ก็มีเสียงไม่พึงประสงค์ดังแทรกขึ้นมาจากด้านข้าง
น่าหลานฉางเฉียนจ้องมองมือที่สั่นเทาของท่านผู้เฒ่าด้วยความตื่นเต้น รีบเอามือเข้ามารองที่ก้นไหเกรงว่าท่านผู้เฒ่าจะไม่ทันระวังทำเหล้าวิเศษตกแตก
นั่นเหล้าวิเศษเชียวนะ แตกไปหัวใจเขาต้องแตกสลายแน่ อยากจะหาใหม่อีกไหก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
ใบหน้าสูงวัยของท่านผู้เฒ่าแข็งตึง “เจ้าลูกชั่ว เสียบรรยากาศจริง”
เขาอารมณ์เสียจนเกือบจะเอาไหเหล้าทุ่มใส่อีกฝ่าย
แต่ที่สุดพอมาคิดๆ ดูท่านผู้เฒ่าก็ตัดใจไม่ลง เก็บเอาไหกลับมาถือไว้ส่งเสียงฮึ่มในลำคอ
“ต่อให้ไม่แตกก็ไม่มีส่วนของเจ้า!”
น่าหลานฉางเฉียนหัวเราะเบาๆ “ท่านพ่อ ท่านพ่อร่างกายไม่แข็งแรงดื่มเหล้ามากไม่ได้ เหล้าไหใหญ่เช่นนี้ท่านพ่อก็ดื่มไม่หมด ไม่สู้ให้ข้าดื่มเป็นเพื่อนท่าน…”
“ไม่จำเป็น” ท่านผู้เฒ่ากล่าวประชด “นี่ไม่ใช่เหล้าธรรมดาทั่วไป เป็นถึงเหล้าวิเศษมีแต่จะทำให้ร่างกายแข็งแรง แก้ปวดเมื่อย ไม่ทำลายสุขภาพข้า เจ้าหยุดฝันกลางวันได้แล้ว”
สีหน้าน่าหลานฉางเฉียนเปลี่ยนไปทันที ท่านผู้เฒ่านี่นิ่งอายุมากยิ่งขี้เหนียว ได้ครอบครองเหล้า ไหใหญ่ขนาดนั้นจะแบ่งให้เขาแค่อึกสองอึกยังไม่ยอมแบ่ง!
