ชายหนุ่มมองเฟิงหรูชิง “ฉินเฉิน ข้าชื่อฉินเฉิน”
แซ่ฉินเป็นแซ่ที่มีอยู่ทั่วไป ดังนั้น จากชื่อของเขา เฟิงหรูชิงไม่อาจเดาฐานะของชายหนุ่มผู้นี้ได้
แต่ว่า…
เฟิงหรูชิงเอามือลูบคาง มองดูฉินเฉินด้วยรอยยิ้ม “สภาพของเจ้าหลังจากอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยนั้นดูดี ต่อไปอย่าทำตัวเหมือนขอทานอีก เจ้ามีมือมีเท้าสมบูรณ์ ทำไมต้องแต่งตัวแบบนั้นด้วย”
ชายหนุ่มหน้านิ่ง เขาก้มหน้า “ข้าชอบแบบนั้นมากกว่า”
แม้ใบหน้าของเขาจะมีรอยแผลเป็น แต่เมื่อเขาออกจากบ้านมา มีชายหญิงหลายต่อหลายคนที่อยากครอบครองเขา ดังนั้นเมื่อเวลาเนิ่นนานมา เพื่อปกป้องตัวเอง เขาจึงคุ้นเคยที่จะแต่งตัวแบบขอทาน
“แต่ว่าข้าชอบเจ้าในสภาพสะอาดๆ แบบนี้” เฟิงหรูชิงเอามือลูบคางเบาๆ นัยน์ตาแฝงด้วยรอยยิ้ม
