นางยกป้ายเลือดเหล็กให้คนอื่น ก็เท่ากับให้พวกนางทรยศต่อน่าหลานฮองเฮา หรือยิ่งกว่านั้น ชีวิตนี้ไม่อาจออกศึกได้เช่นเมื่อก่อนแล้ว!
“ถังจือ” ผู้หญิงอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ดึงชายเสื้อของถังจือ แล้วหันไปมองที่เฟิงหรูชิง น้ำเสียงของนางดูเย็นชาฟังดูห่างเหิน “องค์หญิงเพคะ ที่ท่านมาหาพวกเรา มีเรื่องอะไรจะรับสั่งหรือเพคะ”
เฟิงหรูชิงเอามือลูบจมูก แล้วเดินเข้ามาในสวน “ข้าไม่มีเรื่องอะไร ก็แค่มาเยี่ยมพวกเจ้าเท่านั้น อ้อ จริงสิ ป้ายเลือดเหล็ก…ข้าเอากลับมาจากหรงกุ้ยเฟยแล้ว”
ถังจือรู้สึกตะลึง นางรีบแหงนหน้ามองเฟิงหรูชิง
ป้ายเลือดเหล็ก…นางเอาคืนมาแล้วหรือ
จริงหรือเปล่า
“เมื่อก่อนข้าไม่รู้ความ ทำสิ่งที่ผิดไปมากมาย ข้ารู้ว่าข้าทำให้พวกเจ้าเสียใจและผิดหวัง แต่ข้าจะใช้เวลาที่เหลือชดเชยให้พวกเจ้า ข้าจะทำให้พวกเจ้าได้ออกรบอีกครั้ง ให้คนทั้งโลกได้รู้ว่าผู้หญิงไม่ด้อยกว่าผู้ชาย ข้าจะทำให้พวกเจ้าเจิดจรัสและมีผลงานการศึกมากขึ้นกว่าเดิม”
ตอนที่ 64 ปณิธานของกองทัพเลือดเหล็ก (3)
เฟิงหรูชิงในตอนนั้นดึงดันจะยกป้ายเลือดเหล็กให้หรงกุ้ยเฟยให้ได้
ในวันนั้น ทุกคนในทัพเลือดเหล็กต่างคุกเข่าอยู่หน้าประตูตำหนักของนาง พวกนางสาธยายความยากลำบากของฮองเฮาในการก่อตั้งทัพเลือดเหล็กให้เฟิงหรูชิงฟัง หวังว่านางจะเอาป้ายเลือดเหล็กกลับมา
แต่เฟิงหรูชิงกลับพูดเพียงถ้อยคำที่ทำให้ทหารในกองทัพรู้สึกผิดหวัง
