หญิงสาวเสียวสันหลังวาบ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความตกใจกลัว นางกำมือแน่น ตัวสั่นสะท้านหยุดไม่อยู่ องค์หญิงหรูชิง นาง…โผล่มาตั้งแต่เมื่อไร ไม่รู้ว่าคำพูดของพวกเขาเมื่อสักครู่ นางได้ยินไปมากน้อยแค่ไหน
ถ้าหาก…
หญิงสาวไม่กล้าคิดถึงจุดจบจากการที่เฟิงหรูชิงได้ยินคำพูดเหล่านั้น
เฟิงหรูชิงคลายมือที่กอดอกออก เดินไปหาหญิงสาวช้าๆ
สีหน้าของนางเจือด้วยรอยยิ้ม “ถ้าข้าจำไม่ผิด เจ้าคือมู่ชิงเอ๋อร์ลูกสาวของผู้ตรวจราชการ?”
ฝ่ามือของมู่ชิงเอ๋อร์ชุ่มไปด้วยเหงื่อ เมื่อเห็นสายตาที่มาพร้อมรอยยิ้มของเฟิงหรูชิงแบบนั้น นางก็รีบคุกเข่าลงกับพื้น พูดด้วยเสียงสั่นเครือเหมือนกับจะร้องไห้
“องค์หญิงเพคะ หม่อมฉันผิดไปแล้ว ขอองค์หญิงอย่าเอาความสกุลมู่เลยเพคะ บิดาของหม่อมฉันจงรักภักดีต่อแคว้นหลิวอวิ๋นมาตลอด คำพูดเมื่อครู่หม่อมฉันพูดเองคนเดียว ไม่เกี่ยวกับสกุลมู่เพคะ”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับองค์หญิงอันธพาลอันดับหนึ่งของแคว้นหลิวอวิ๋น มู่ชิงเอ๋อร์รนจนไม่เป็นตัวของตัวเอง นางกลัว กลัวว่าเมื่อเฟิงหรูชิงโมโห คนสกุลมู่ทั้งตระกูลจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย
“เจ้าทำอะไรของเจ้า” เฟิงหรูชิงหยุดยิ้ม นางประคองมู่ชิงเอ๋อร์ขึ้นมา พูดด้วยสีหน้าจริงจัง “เมื่อครู่ข้าแค่คิดว่าเจ้าด่าได้ดี ข้าในสมัยก่อนไม่เอาไหนเลย พวกเจ้าไม่ได้พูดผิดอะไร”
ตอนที่ 58 งานพบปะ (3)
“…”
