“ไม่รู้ใครพูดเหลวไหล ซวงเอ๋อร์กับงูเขียวเล่นด้วยกัน ไม่ทันระวังเลยได้รับบาดเจ็บเข้า ส่วนเรื่องถูกโยนออกมา…ก็เป็นแค่คำพูดเลื่อนลอยไม่มีหลักฐาน! ตอนนั้นกั๋วซือจะอุ้มซวงเอ๋อร์ออกมาจากป่าไผ่ทิศใต้ให้ได้ แต่นางเขิน ไม่อยากให้คนอื่นรู้ความสัมพันธ์ของนางกับกั๋วซือ เลยออกมาขอความช่วยเหลือด้วยตัวเอง”
นางเงยหน้าขึ้นจ้องมองดูเฟิงหรูชิง นางพูดต่อไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ชิงเอ๋อร์ ข้าเห็นเจ้าเป็นเหมือนลูกตัวเอง ถึงบอกเรื่องพวกนี้กับเจ้า กั๋วซือรักซวงเอ๋อร์มาก ถ้าเจ้าคิดไปเกาะแกะกั๋วซือละก็ ระวังกั๋วซือจะไม่สบอารมณ์เข้า เขาไม่ใช่หลิ่วอวี้เฉิน ไม่มีทางแต่งกับเจ้าเพราะเหตุที่เจ้าเป็นองค์หญิง”
ด้วยรูปลักษณ์และความสามารถของเฟิงหรูชิง กั๋วซือไม่มีทางข้องแวะกับนางหรอก ต้องเป็นเพราะเด็กนี่ไม่เชื่อฟังนางที่บอกให้ก้มหน้าเดินเวลาเห็นกั๋วซือ พอเงยหน้าเห็นความงดงามของกั๋วซือ เลยตัดสินใจไปเกาะแกะกั๋วซือที่ป่าไผ่ทิศใต้เป็นแน่
คิดไม่ถึงว่ากั๋วซือจะอยู่ที่ป่าไผ่ทิศใต้ นางเลยไม่ได้สนใจ และยังไม่เคยโดนกั๋วซือจับโยนออกมา
