ตอนที่ 43 กั๋วซือสำคัญกว่า (3)
ไต้เอ๋อร์ส่ายหน้า ตอบแบบมึนงง “ไต้เอ๋อร์จำไม่ได้เจ้าค่ะ”
“ไม่เป็นไร” น่าหลานฉางเฉียนยิ้มดูอ่อนโยน “ผลไม้วิเศษแบบนี้ได้มาตามวาสนา งั้นท่านปู่คงได้กินแค่สองลูก ช่วงนี้ปู่ของเจ้าสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง ผลไม้วิเศษนี้เอาไปให้เขากินแล้วกัน”
“แต่ว่า…” ไต้เอ๋อร์บิดนิ้วมือไปมาอย่างคนลังเล “ไต้เอ๋อร์ยังมีอีกสามลูก แต่ละคนได้คนละลูกพอดี ทำไมท่านพ่อต้องยกของตัวเองให้ท่านปู่ด้วยเจ้าคะ”
“…”
น่าหลานฉางเฉียนสูดหายใจเข้าออกลึกๆ จึงอดกลั้นอารมณ์อยากด่าคนไว้ได้
ลูกสาวคนนี้โชคดีอะไรอย่างนี้นะ
น่าหลานฉางเฉียนไปหาร้านขายยาวิเศษมาตั้งหลายที่ ซื้อยาวิเศษมาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่น่าหลานไต้เอ๋อร์ใช้เงินนิดหน่อยก็ซื้อผลไม้วิเศษมาได้ถึงห้าลูกแบบสบายๆ ?
ในเมื่อยังมีผลไม้วิเศษอีกสามลูก น่าหลานฉางเฉียนจึงไม่ลังเล เขาหยิบผลเทียนหลิงกั่วจากมือของไต้เอ๋อร์แล้วกัดเบาๆ ผลไม้ชุ่มฉ่ำมีรสหวานเย็น
ไต้เอ๋อร์อดที่จะกลืนน้ำลายไม่ไหว น้ำลายเกือบจะยืดออกมาแล้ว
น่าหลานฉางเฉียนเห็นลูกสาวตัวเองมีท่าทางเป็นแบบนั้น จึงยื่นผลเทียนหลิงกั่วให้นางทั้งรอยยิ้ม “มา ไต้เอ๋อร์ กินด้วยกัน”
“เจ้าค่ะ”
น่าหลานไต้เอ๋อร์กัดคำเล็กๆ แล้วยิ้มหวานออกมา
เมื่อเทียนหลิงกั่วตกถึงท้อง ความเหนื่อยล้าของน่าหลานฉางเฉียนก็หายเป็นปลิดทิ้ง รู้สึกมีพลังเต็มเปี่ยม
