ตอนที่ 39 น่าหลานไต้เอ๋อร์ (3)
ยิ่งเขาร้องเสียงดังเท่าไร เฟิงหรูชิงก็ยิ่งตีแรงขึ้นเท่านั้น เมื่อตีจนเหนื่อย นางกินผลเทียนหลิงกั่วเข้าไปหนึ่งผลแล้วก็เริ่มตีต่อไม่หยุด
จนกระทั่งหลิวอวี่ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงที่จะส่งเสียงร้องแล้ว เฟิงหรูชิงจึงโยนเขาไปกองลงบนพื้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงโหดเ**้ยมว่า “ต่อไป ถ้าเจ้ากล้าแกล้งนางอีก ข้าจะตีเจ้าให้ตาย ไสหัวไปซะ!”
หลิวอวี่ในตอนนี้ เจ็บก้นระบมไปหมด เขาเอามือกุมก้นไว้แล้วมองเฟิงหรูชิงด้วยแววตาราวกับนางเป็นปีศาจ
ดังนั้นเมื่อเฟิงหรูชิงพูดจบ เขาจึงรีบกลับหลังวิ่งไปตามถนนอย่างทุลักทุเล ทั้งๆ ที่เจ็บจนไม่อาจเดินได้ แต่ก็ไม่กล้าอยู่ตรงนั้นต่อไปอีกแล้ว
…
ที่บนถนน น่าหลานไต้เอ๋อร์นั่งอยู่บนพื้น ตากลมโตของนางมองดูเฟิงหรูชิงอย่างอึ้งๆ แววตาแฝงความหวาดกลัว
“ไต้เอ๋อร์ เจ้าจำข้าได้หรือไม่”
สายตาของเฟิงหรูชิงจับต้องไปที่รอยแผลเป็นบนหน้าของน่าหลานไต้เอ๋อร์ แววตาของนางดูหม่นไป
รอยแผลนี้ เมื่อก่อนองค์หญิง…กับเฟิงหรูซวงเป็นคนทำให้นางมีแผลพุพอง
แผลพุพองนี้นางเป็นคนทำ ส่วนเฟิงหรูซวงเป็นคนกดตัวน่าหลานไต้เอ๋อร์เอาไว้ แต่เพื่อให้เสด็จพ่อไม่ทำโทษตนเอง เฟิงหรูซวงโยนความผิดทั้งหมดให้องค์หญิงรับไป
เรื่องสองคนเป็นคนก่อ แต่ความซวยตกอยู่ที่องค์หญิงเพียงคนเดียว เฟิงหรูซวงรับบทเป็นคนห้ามปราม เป็นคนดีที่รู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเสียอย่างนั้น
