ตอนที่ 37 น่าหลานไต้เอ๋อร์ (1)
นัยน์ตาของหลิวลี่บ่งบอกถึงความตกใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เฟิงหรูชิงถึงพูดถึงพรรคเภสัชเทพ
นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “ทูลองค์หญิง พรรคเภสัชเทพเป็นพรรคอันดับหนึ่งของทวีปชางเยว่ ได้ยินว่าในพรรคเภสัชเทพมียาวิเศษมากมายนับไม่ถ้วน ดังนั้น ผู้มีความสามารถมากมายจึงแย่งกันเข้าพรรคเภสัชเทพเพคะ”
เฟิงหรูชิงขมวดคิ้วเบาๆ ฝูเฉินบอกว่าพรรคเภสัชเทพถูกทำลายพินาศไปนานแล้วมิใช่หรือ ดูท่าข้อมูลที่ฝูเฉินให้คงเชื่อไม่ได้ แถมนางยังใช้สูตรยาวิเศษของพรรคเภสัชเทพไปแล้ว พวกพรรคเภสัชเทพ…คงไม่ตามมาคิดบัญชีนางใช่หรือไม่
ดูท่านางต้องไปคุยกับฝูเฉินให้รู้เรื่องแล้ว การเป็นพ่อแม่ผู้เลี้ยงดูช่างอันตรายเหลือเกิน
เมื่อเห็นรอยยิ้มของเฟิงหรูชิง หลิวลี่รู้สึกเสียววาบไปทั้งตัว นางรู้สึกว่าองค์หญิงคงมีความคิดประหลาดๆ อะไรอีกแล้ว
“หลิวลี่ ช่วงนี้จวนแม่ทัพ…เป็นอย่างไรบ้าง”
องค์หญิงคนเดิมไม่ค่อยใส่ใจเรื่องของจวนแม่ทัพ ดังนั้น อาศัยความทรงจำขององค์หญิงองค์ก่อน เฟิงหรูชิงไม่รู้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับจวนแม่ทัพเลย”
หลิวลี่อึ้งไป นางก้มหน้าก้มตา ผ่านไปครู่หนึ่งจึงเปิดปากพูดว่า “แต่ก่อนองค์หญิงสนใจแต่เรื่องคุณชายหลิ่ว ต่อมาก็บาดเจ็บล้มหมอนนอนเสื่อ อีกทั้งฝ่าบาทเกรงว่าองค์หญิง…จะไปหัวเราะเยาะจวนแม่ทัพ จึงไม่ได้บอกเรื่องหนึ่งให้องค์หญิงทราบเพคะ”
