“หรูซวง!” เฟิงหรูชิงสีหน้าไม่สบอารมณ์ “หลายปีมานี้ เจ้ากับหรงกุ้ยเฟยใช้เงินของข้าไปเท่าไหร่ ป้ายเลือดเหล็กที่เสด็จแม่ข้าทิ้งไว้ให้ ข้าแค่ตอบตกลงให้พวกเจ้าเอาไปเล่นแค่ไม่กี่วัน สุดท้ายผ่านมาเป็นปีๆ แล้ว พวกเจ้ายังไม่เอามาคืนให้ข้า ตอนนี้ข้าจะใช้เงินของเจ้าสักหน่อย เจ้าเสียดายหรือ”
เฟิงหรูซวงมองดูเฟิงหรูชิงอย่างมึนงง “ท่านพี่ ป้ายเลือดเหล็กนั่น ท่านไม่ได้ยกให้เสด็จแม่ข้าหรอกหรือเพคะ”
