“ข้าจำได้ว่า เจ้าเป็นคนที่หรงกุ้ยเฟยส่งมาอยู่กับข้า?” เฟิงหรูชิงหยีตาเบาๆ มุมปากของนางจะยิ้มก็ไม่ใช่
ตอนแรกนางกำนัลของนางไม่ใช่ชิงหลิง แต่เป็นคนที่เคยรับใช้เสด็จแม่มาก่อน แต่หลังจากได้รู้จักกับหรงกุ้ยเฟย เพราะความลวงหลอกของหรงกุ้ยเฟย นางจึงคิดว่านางกำนัลคนที่คอยเตือนคอยโน้มน้าวนางด้วยความอดทนเป็นคนที่น่ารำคาญ จากนั้นจึงไล่นางกำนัลคนนั้นไปอยู่ห้องซักล้าง
ชิงหลิงคนนี้เป็นคนที่หรงกุ้ยเฟยส่งมา ไม่ว่าเรื่องอะไรก็คอยพึ่งนาง เรื่องก็ก่อด้วยกันไปรุมอัดคนก็ไปด้วยกัน
ชิงหลิงอึ้งไป มองดูเฟิงหรูชิงอย่างสงสัย
“บ่าวเป็นคนที่พระชายาหรงกุ้ยเฟยส่งให้มาอยู่กับองค์หญิง องค์หญิงลืมแล้วหรือเพคะ”
“อืม” เฟิงหรูชิงขานต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “งั้นเจ้าบอกข้าได้หรือไม่ หลังจากหรงกุ้ยเฟยให้เจ้าติดตามข้า นางให้เจ้าทำอะไรบ้าง”
ชิงหลิงพูดด้วยความน้อยใจ
“หรงกุ้ยเฟยรับสั่งให้บ่าวคอยดูแลองค์หญิง แถมทุกเรื่องให้ทำตามพระประสงค์ขององค์หญิง องค์หญิงอยากเสวยอะไร ก็ให้จัดให้ตามนั้น องค์หญิงอยากทำอะไร ให้คอยทำเป็นเพื่อน ถ้าบ่าวไม่ทำตามที่องค์หญิงรับสั่งก็จะเฆี่ยนหม่อมฉันให้ตาย”
“นางยังพูดอย่างอื่นอีกหรือไม่”
