แต่ทันทีที่เฟิงหรูชิงได้เห็นชายผู้นั้น สิ่งที่นางคิดเพียงอย่างเดียวก็คือ เอามาทำสามี เอามาทำสามี และเอามาทำสามี!
หากเปรียบกับชายที่อยู่ตรงหน้า หลิ่วอวี้เฉินอะไรนั่นสู้ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย หากคนหนึ่งคือธุลีบนผืนดิน อีกคนหนึ่งคือดวงจันทร์สว่างที่อยู่บนฟากฟ้า
แต่เมื่อครู่ภาพที่เฟิงหรูชิงเห็นเป็นเพียงใบหน้าด้านข้างเท่านั้น แต่มันก็ทำให้นางรู้สึกตะลึงได้ขนาดนี้
ดังนั้นในขณะที่ชายผู้นั้นหันหน้ามาอย่างช้าๆ เฟิงหรูชิงรู้สึกว่า โลกใบนี้ไม่มีชายคนไหนอีกแล้วที่หล่อสู้เขาได้
รูปงามไร้ผู้ใดเปรียบ คนทั้งหลายต่างยอมรับ
แต่ไรมาถานซวงซวงมีฉายาว่าเป็นสาวงามอันดับหนึ่งของแคว้นหลิวอวิ๋น เมื่อเปรียบกับชายที่อยู่ตรงหน้า ความงามของนางตกอันดับไปเลย หากให้ชายผู้นี้สวมชุดแบบผู้หญิง บนโลกใบนี้ไม่รู้ว่าจะมีชายสักกี่คนที่ต้องคลุ้มคลั่ง
“เฟิง…หรูชิง?”
เสียงของชายผู้นั้นเยือกเย็นดุจดังน้ำที่ผุดจากผืนดิน เสียงใสเย็นชวนฟังยิ่งนัก
เขามองดูเฟิงหรูชิงที่ปรากฏตัวจากทางด้านหลังของเขา สงบนิ่งดุจน้ำ ดูปล่อยวางไม่หมกมุ่น
“เจ้าไม่กลัวข้าหรือ” ชายผู้นั่นเดินเข้าประชิดตัวเฟิงหรูชิงอย่างช้าๆ
“เอ่อ…” เฟิงหรูชิงยืนอึ้งตาปริบๆ
กลัวเขาหรือ เขามีรูปงามขนาดนี้ แล้วไยนางต้องกลัวเขาด้วย
