ผู้ชายคนนี้ ข้างหนึ่งก็มอบรักลึกซึ้งให้กับถานซวงซวง อีกข้างหนึ่งก็พูดว่าเฟิงหรูชิงเป็นภรรยา? ใจที่ไม่จริงแบบนี้ มีเพียงถานซวงซวงเท่านั้นแหละที่ชอบได้ลงคอ เดิมทีเฟิงหรูชิงไม่ได้รู้สึกรังเกียจเดียดฉันท์หลิ่วอวี้เฉิน แต่มาบัดนี้นางไม่อยากเห็นหน้าเขาอีกต่อไป
ใบหน้าอันหล่อเหลาของหลิ่วอวี้เฉินแดงก่ำ เขากำหมัดแน่น “องค์หญิง ท่านจะตัดสินข้าอย่างไรก็ได้ แต่ท่านไม่มีสิทธิ์มาวิจารณ์ความรู้สึกที่ข้ามีต่อถานซวงซวง ตอนที่ข้าแต่งงานกับท่านข้าเคยพูดว่า ข้ารับท่านเป็นภรรยาได้ แต่คนที่ข้ารักที่สุดยังคงเป็นถานซวงซวงเสมอ”
สายตาของเฟิงหรูชิงดูไม่สบอารมณ์ องค์หญิงคนเดิมช่างโง่เสียจริง ผู้ชายที่ในใจมีแต่คนอื่น แต่งงานด้วยจะมีความหมายอะไร
“บังอาจ” ขันทีตะคอกด้วยความโกรธ เดิมเขาคิดว่าหลิ่วอวี้เฉินตั้งใจจะขอโทษองค์หญิง เดิมทีเขาคงตั้งใจอย่างนั้นจริง แต่คิดไม่ถึงว่าหลิ่วอวี้เฉินยิ่งพูดยิ่งเลยเถิด จึงรีบพูดตำหนิออกไป
