ชิงหลิงใจหล่นไปที่ตาตุ่ม รีบเดินเข้าไปประคองตัวของเฟิงหรูชิง “องค์หญิงยังไม่หายดี ควรพักผ่อนให้มากเจ้าค่ะ ไว้วันหลังค่อยคิดบัญชีกับถานซวงซวงก็ยังไม่สายนะเพคะ”
หลายปีมานี้ ชิงหลิงช่วยเฟิงหรูชิงก่อเรื่องขึ้นไม่น้อย นายกับบ่าวจับคู่กันเป็นหญิงเสเพลอันดับหนึ่ง ดังนั้น เมื่อเห็นเฟิงหรูชิงพยายามยันตัวลุกขึ้น สิ่งแรกที่ชิงหลิงคิดก็คือองค์หญิงจะไปเล่นงานถานซวงซวง อีกแล้ว
ก็จริงนะ ถานซวงซวงนั่นเกือบทำให้องค์หญิงต้องตาย องค์หญิงจะปล่อยนางไปได้ยังไงกัน!
“ข้าจะไปหาถานซวงซวงทำไม ข้ามีธุระต้องคุยกับเสด็จพ่อ เจ้าไม่ต้องตามข้าไปหรอก”
เฟิงหรูชิงขมวดคิ้ว นางลุกลงจากเตียง มือคว้าเอาเสื้อมาคลุมตัวไว้
ชิงหลิงมองดูเฟิงหรูชิงอย่างสับสน ไม่รู้ว่าตนคิดไปเองหรือเปล่า ตั้งแต่องค์หญิงฟื้นกลับมา ดูเย็นชากับนางมากทีเดียว
