คนอย่างนายแล้ว ฉันก็ค่อนข้างรุนแรงอยู่ อยากลองมั้ย”
เผยเมิ่งจือรีบกระโดดหนีทันที “คุณซือ งั้นผมไม่ส่งคุณแล้วนะ กลับดีๆ ละ!”
เขากลัวถูกเธอทุบตีเอา
เดิมทีเขาก็หน้าตาธรรมดาอยู่แล้ว ถ้าถูกตีอีกคงหมดกัน
เผยเมิ่งจือมองดูหญิงสาวขี่จักรยานจากไป
เขาลูบศีรษะตนเองแล้วหมุนตัวกลับบ้าน
เขามีลางสังหรณ์อย่างรุนแรงว่าสักวันหนึ่งอวี้เย่าจะต้องเสียใจอย่างมาก
**
ด้วยความพยายามอย่างเต็มที่ของสำนักงานกฎหมายซิงถิง เป็นที่แน่นอนแล้วว่าจั่วฉิงหย่าจะถูกตัดสินโทษ
ข่าวยังประกาศอย่างเป็นทางการว่าคนแซ่จั่วถูกจับกุม
[เรื่องดีๆ ต้องแบ่งบัน ถูกจับแล้ว สมน้ำหน้า!]
[จั่วฉิงหย่าเข้าคุกไปรอการจบสิ้นของตระกูลจั่วแล้ว!]
[ฉันยังต้องพูดสักหน่อยว่า ซือฝูชิงเป็นคนเนรคุณจริงๆ! ตระกูลจั่วเลี้ยงดูเธอมาเป็นสิบกว่าปี เธอลืมไปแล้วเหรอ ถ้าไม่มีตระกูลจั่ว เธอก็เป็นแค่เด็กกำพร้าที่เร่ร่อนอยู่ข้างถนนต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก!
ใช่ จั่วฉิงหย่าทำไม่ดีกับซือฝูชิงแต่ถึงกับต้องส่งเธอเข้าคุกเลยเหรอ ซือฝูชิงไม่นึกถึงเรื่องที่ผ่านมาเลย เธอไม่ตายและไม่ได้บาดเจ็บอะไรนี่นา จะต้องบีบคั้นกันถึงขนาดนั้นเลยเหรอ]
[ฉันขำจริงๆ ตระกูลจั่วทำกับเธอแบบนี้ยังดีกว่
