่พูดเรื่องอะไรน่ะ ฉันไม่เข้าใจ”
“ช่างเถอะ” ซือฝูชิงขัดจังหวะ “ให้เธอรับสิ่งนี้ไป”
เผยเจินเห็นกล่องเก่าๆ โทรมๆ ที่มีวัตถุหยินอยู่ข้างในนั้นแล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เธอก็สงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว “คุณหนูท่านนี้ นี่มันหมายความว่ายังไง”
“ฉันไม่สนใจหรอกนะว่าคุณจะรู้จักมันมั้ย ถึงยังไงฉันก็จัดการมันใหม่แล้ว” ซือฝูชิงคลี่ยิ้ม “ดังนั้นคนที่จะตกเป็นเป้าหมายไม่ใช่พวกเผยเมิ่งจือแล้วแต่เป็นคุณ
ชอบเล่นของประเภทนี้ไม่ใช่เหรอ ลองเจอกับตัวเองบ้าง”
เผยเจินได้ยินคำพูดของเธอ จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปในที่สุด รูม่านตาของเธอหดลงอย่างแรง “คุณเป็นองเมียวจิเหรอ?!”
องเมียวจิที่ปรมาจารย์บอกเธอก็คือเด็กสาวที่ยังอายุไม่ถึงยี่สิบปีคนนี้น่ะเหรอ!
มันเป็นไปได้ยังไง
ทันใดนั้นเผยเหยียนก็หันไปมองหน้าซือฝูชิง จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนทันที “คุณ คุณซือ คุณๆๆๆ…”
สายตาซือฝูชิงเรียบเฉย “นั่งลงและเงียบ”
เผยเหยียนนั่งลง หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมานอกอก
ก็จริง
นอกจากองเมียวจิแล้ว จะมีอาชีพไหนที่สามารถแก้ไขเรื่องคุณไสยได้ง่ายดายอย่างนี้?
แต่ถ้าซือฝูชิงเป็นองเมียวจิ ตระกูลจั่วก็เป็นคนงี่เง่าน่ะสิ?
“ใช่ ฉันเป็นคนทำเ