“งั้นก็หมายความว่าคนที่เล่นกลองกับคุณซือวันนี้ก็คือคุณซู?” เสียงของผู้ช่วยผู้กำกับสั่นเครือ “ว้าว…”
จู่ๆ เขาก็ได้ฟังการแสดงของซูยั่งโดยไม่คาดคิด
ซูยั่งเคยจัดทัวร์คอนเสิร์ตขึ้นเพียงครั้งเดียว สถานที่จัดคอนเสิร์ตกระจายอยู่ทั่วหลายสิบเมืองในรัฐต้าซย่า
ถึงอย่างนั้นก็ยังหาบัตรสักใบได้ยาก
บัตรเป็นของหายาก แม้มีเงินก็ยังซื้อไม่ได้
ตนแค่เดินทางมาทำธุระที่เมืองหลินก็ได้ร่วมโต๊ะกินข้าวกับซูยั่งแล้ว
ผู้ช่วยผู้กำกับตื่นเต้นจนอยากจะลุกขึ้นเต้นรำ
ผู้กำกับต้องอิจฉาแน่นอน
คิดถูกแล้วที่เซ็นสัญญากับซือฝูชิง!
ใครจะไปคิดว่าซือฝูชิงจะสามารถเชิญซูยั่งมาได้?
เก๋อหลินเอินยังเชิญไปไม่ได้เลยนะ!
ว่าแต่คุณซือเป็นใครกันแน่
ผู้ช่วยผู้กำกับมองซือฝูชิงอย่างพินิจพิจารณา ในใจเขาก็ยิ่งคันยุบยิบมากขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้ถ้ามีคนบอกเขาว่าซือฝูชิงสามารถเชิญอวิ๋นหลานออกมาได้ เขาย่อมเชื่ออย่างแน่นอน
“น่าอายจริงๆ” ซูยั่งยังคงสุภาพ “ผมไม่ได้ตีกลองชุดมานานแล้ว”
“นิ่งกันทำไมเนี่ย” ซือฝูชิงเท้าคาง “ก็แค่กินข้าวไม่ใช่เหรอ ต้องตกใจอะไรกันขนาดนั้นด้วย”
ผู้ช่วยผู้กำกับ “…”
ฟังเธอพูดเข้า?
นี่มันซูยั่งเชียวนะ!
ในที่สุดอวี้ซีเหิงก็เอ่ยขึ้น “สั่
