งอาหารเถิด”
ซูยั่งเหลือบมองเขาพลางขมวดคิ้ว
“อืมๆ กินกันเถอะๆ” อวี้ถังแบ่งเมนูสามเล่มให้ทุกคน “ไม่ต้องเกรงใจนะ คนกันเองทั้งนั้น อยากกินอะไรก็สั่งเลย”
คนกันเอง?
ผู้ช่วยผู้กำกับมองซือฝูชิง จากนั้นก็มองอวี้ซีเหิงที่มีท่าทีสงบนิ่งมาตั้งแต่ต้นจนจบ
หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเขาก็ตระหนักได้ในทันที
มิน่าละ
ที่แท้คุณซือก็แต่งงานเร็วนี่เอง
ถ้าเป็นอย่างนั้น สายตาที่ไม่เป็นมิตรของเทพซูก็พอจะเป็นที่เข้าใจได้
ถ้าเขามีพี่สาวหรือน้องสาวที่แต่งงานออกไปแล้ว เขาคงตึงๆ ใส่ผู้ชายคนนั้นเหมือนกันแน่ๆ
ผู้ช่วยผู้กำกับใจลอยไปไหนต่อไหนเริ่มสร้างเรื่องในหัวแล้ว
ศาลาหลินเจียงนั้นรักษาความเป็นส่วนตัวได้ดีมาก พวกเขาไม่จำเป็นต้องกังวลเลยว่าข่าวจะรั่วไหลออกไป
บริกรทต่อแถวกันยกถาดอาหารเข้ามา
“แม้ว่าการพูดคุยเรื่องงานบนโต๊ะอาหารจะไม่ค่อยดีนัก แต่เทพซู ผมตื่นเต้นมากจริงๆ ผมยังอยากจะถามคุณสักหน่อย” ผู้ช่วยผู้กำกับลูบไม้ลูบมือ “ต้าซย่าทีวีของเรามีรายการอยู่รายการหนึ่ง ไม่ทราบว่าเทพซูจะพอให้เกียรติเป็นแขกรับเชิญในรายการหน่อยได้มั้ยครับ”
เวลาพวกเขาจะเชิญคนมารายการก็ไม่เคยคิดถึงซูยั่งเลย
ข้อแรกคือสถานะของซูยั่งสูงเกินไป เขาเป็นตัวท็อปของวง