ถังคล้องแขนเธอ “ฉันเชิญบอดี้การ์ดคนนั้นของเธอกับผู้ช่วยผู้กำกับของต้าซย่าทีวีไปด้วย ฉันว่าผู้ช่วยผู้กำกับนั่นก็โอเคอยู่นะ”
ซือฝูชิงไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้
ผู้ช่วยผู้กำกับนั่นก็โอเคอยู่ยกเว้นแค่หัวล้านเท่านั้น
9 : [ฉันจะไปกินข้าว นายจะอยู่ที่เมืองหลินอีกกี่วัน]
S : [กินข้าวเหรอ ฉันจะไปด้วย]
9 : [นายจะไปเที่ยวบาร์ไม่ใช่เหรอ ฉันว่าแฟนคลับนายจะต้องเจอนายโดยบังเอิญแน่]
S : [ไปมาสองรอบจนเหนื่อยแล้ว ไม่ไปละ ส่งที่อยู่มา ฉันจะไปกินข้าวฟรีหน่อย]
9 : [ได้]
ซือฝูชิงส่งตำแหน่งของศาลาหลินเจียงไปให้เขาพร้อมกับหมายเลขห้องส่วนตัว
พวกเขาทั้งหมดมาถึงศาลาหลินเจียง
บริกรนำพวกเขาเข้าไปในห้องส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างสวยงาม
ผู้ช่วยผู้กำกับลูบไม้ลูบมือ “ผมได้มากินข้าวที่นี่เพราะอาศัยใบบุญของคุณซือจริงๆ”
เขาตัดสินใจแล้วว่าถ้าต่อไปเขามีสิ่งดีๆ เขาจะแบ่งบันให้ซือฝูชิงอย่างแน่นอน
ซังลู่และเฟิ่งซานทำหน้าเหม็นเบื่อ
“เดี๋ยวค่ะ” ซือฝูชิงยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้บริกรให้เพิ่มที่นั่งข้างเธอ “ยังมีอีกคน น้องชายของฉันกำลังมา”