งและเซี่ยอวี้เท่านั้นที่จะมีอิทธิพลแบบนี้
“โปรดิวเซอร์ เป็นเทพซูครับ!” ทีมงานคนหนึ่งตื่นเต้นดีใจจนตัวแทบบิดเป็นเลขแปดอยู่รอมร่อ “เมื่อครู่นี้เทพซูเพิ่งจะเช็กอินเมืองหลินบนเวยปั๋ว”
“เทพซู?” โปรดิวเซอร์ตะลึงงัน “เอามาให้ฉันดูหน่อย”
แน่นอน ขอแค่อยู่ในแวดวงของวงการบันเทิง ไม่มีใครไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของเทพซู
ถึงแม้ซูยั่งเพิ่งจะเข้ามาในวงการบันเทิงเพียงแค่สามปีเท่านั้น แต่เขาได้ปล่อยเพลงไม่ต่ำกว่ายี่สิบเพลงที่ฮิตเป็นอย่างมาก
ในรัฐต้าซย่า ศิลปินที่มีทั้งความสามารถและพรสวรรค์ทางด้านดนตรี ไม่ปรากฏมานานมากแล้ว
แต่ซูยั่งปฏิเสธการรับรางวัลทั้งหมดและก็ไม่ได้รับว่าตนเป็นผู้ที่มีพรสววรค์ทางด้านดนตรีแห่งเก๋อหลินเอินแต่อย่างใด
เขาอยู่ในรัฐต้าซย่ามาโดยตลอด ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังรออะไรกันแน่
ทีมงานยื่นมือถือให้โปรดิวเซอร์ดู
ซูยั่ง : [โชคดีที่ได้พบเจอ โชคดีที่ได้พบกันใหม่ (รูปภาพ) ]
รูปที่โพสต์คือรูปถ่ายมุมหนึ่งของห้องสตูดิโอดนตรี
แสงแดดสาดส่องเข้ามาจากหน้าต่าง กระทบลงบนเบสสีน้ำตาลเข้ม ราวกับทองที่หลอมละลายค่อยๆ ไหลผ่านช้าๆ ทุกอย่างดูละเอียดและงดงามอย่างที่สุด
ซูยั่งโพสต์เวยปั๋วค่อนข้างน้อย
แต่ทุกครั้งที่
