ณซือ ฝีมือคนคุ้มกันของคุณไม่ไหวเลย” เฟิ่งซานพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่ภาคภูมิใจเล็กน้อย “เขาสู้ผมไม่ไหว”
ซือฝูชิงเหลือบมองเขา
เฟิ่งซาน “…แน่นอนว่าผมสู้คุณซือไม่ได้อยู่แล้ว”
เขาจะกล้าลงมือได้ยังไงกัน
“อวดดีชะมัด!” ซังลู่โมโหจนใบหน้าแดงก่ำ “ฉันอายุยังน้อย ยังพัฒนาฝีมือได้อีก”
เฟิ่งซาน “…แกบ้าไปแล้วเหรอ ถึงได้มาโจมตีเรื่องอายุ!”
เขาเองก็เพิ่งจะยี่สิบต้นๆ เท่านั้น ถือว่าอายุยังน้อยมาก!
อวี้ซีเหิงยิ้มอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถอนหายใจเสียงเบาเอ่ยสั่ง “ไปกันเถิด”
เฟิ่งซานแค่นเสียงก่อนจะขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว
ตั้งแต่ต้นจนจบ ซังลู่ไม่เห็นหน้าคนที่อยู่ในรถแม้แต่นิดเดียว
เขารู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก จึงรีบหยิบมือถือขึ้นมาติดต่อเจียงสุ่ยหัน “หัวหน้าเจียง! รอคุณซือไปที่เมืองซื่อจิ่วแล้ว ผมจะยื่นเรื่องขอไปฝึกซ้อมที่ค่ายวายร้ายครับ”
“นายบอกว่าจะไม่ไปไม่ใช่เหรอ” ปลายสายตอบกลับ เจียงสุ่ยหันรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก “ทำไมจู่ๆ ถึงคิดจะไปล่ะ”
ซังลู่ขบฟันแน่น “วันนี้ผมถูกคนรู้จักของคุณซือล้ม ผมจะเอาคืน!”
“ถือเป็นเรื่องดี” เจียงสุ่ยหันเลิกคิ้ว “นายสมควรจะฝึกซ้อม รักษาตำแหน่งนี้ให้ดี นายคงจะรู้ตัวดีว่ามีคนจำนวนไม่น้อยที่กำลังจ้
