ัดเนื้อไปคำหนึ่ง เอ่ยตอบด้วยท่าทีเกียจคร้าน “ฉันเก็บเงินของเผยเมิ่งจือไปแล้ว ช่วยก็ช่วยไปแล้ว อีกอย่างตระกูลเผยเกี่ยวข้องอะไรกับฉันด้วย ฉันไม่ช่วยก็ไม่ได้ทำลายโชคลาภของฉันสักหน่อย”
“แต่เรื่องมนตร์ดำไสยศาสตร์ทำเอาผมสงสัยเหมือนกัน วันหลังจะลองตามสืบดู”
ไม่แน่อาจเจอคนคุ้นเคยบ้างก็ได้
อวี้ซีเหิงวางถ้วยชาลง “ระวังตัวเอาไว้เสียหน่อย”
“รับทราบค่ะ” ซือฝูชิงบิดขี้เกียจ “ถังถัง ฉันไปหยิบเครื่องดื่มที่ห้องครัวนะ”
ปากของถังอวี้อัดแน่นไปด้วยเนื้อย่าง แถมยังถือเต็มไม้เต็มมือ เธอเลยทำได้แค่พยักหน้ารับ
เฟิ่งซานนึกถึงคำพูดที่อวี้ซีเหิงพูดก่อนหน้านี้เลยถามขึ้นว่า “พี่เก้า วันนั้นผมจัดการคนไปบางส่วน วันนี้เพิ่งสังเกตเห็นว่าแขนของตัวเองได้รับบาดเจ็บ ผม…”
อวี้ซีเหิงถลกแขนเสื้อขึ้นก่อนเอ่ยตอบ “ในห้องหนังสือมียาอยู่ ไปเอาเองก็แล้วกัน”
เฟิ่งซาน “…”
ตนอาจจะไม่ได้อยู่ในวงโคจรใดๆ ของพี่เก้าเลยก็ได้
**
วันถัดมา
ตอนเช้าผู้จัดการของไต้เฟยกลับมายังสำนักงานใหญ่
เขาไปรายงานสถานการณ์ให้ผู้อำนวยการฟัง เขาชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งแต่สุดท้ายก็พูดขึ้น “ผู้อำนวยการ เหมือนผมจะเห็นคนของสถานีต้าซย่าอยู่กับซือฝูชิง”
“สถานีต้าซย่าเหรอ” ผู้อำนวยก
