เตรียมพร้อมก่อน ถ้าปีหน้าทุกอย่างราบรื่นดีก็เข้ามหาวิทยาลัยได้เลย แต่คะแนนของคุณย่ำแย่เกินไป เกรงว่าคงต้องเรียนเพิ่มอีกสองปี”
“วิทยาลัยการละครจยาหลานเหรอ” ซือฝูชิงเหลือบมองแวบหนึ่ง “โรงเรียนไก่อ่อนที่ไหนกัน ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน”
ชายวัยกลางคนยิ้มด้วยความโกรธ น้ำเสียงพลันเย็นชา “ด้วยความรู้ของคุณซือคงไม่มีทางได้ยินมาก่อนหรอก”
“ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน” ซือฝูชิงยิ้มบาง “ทำไมล่ะ โรงเรียนของคุณเป็นโรงเรียนมัธยมประจำรัฐต้าซย่าหรือมหาวิทยาลัยอีเทอนัลล่ะ ฉันถึงต้องเคยได้ยินชื่อ”
โรงเรียนแรกเป็นโรงเรียนระดับมัธยมอันดับหนึ่งของรัฐต้าซย่า
ส่วนอีกอันเป็นมหาวิทยาลัยนานาชาติระดับชั้นแนวหน้า
“คุณซือออกจะประเมินตัวเองสูงไปหน่อยมั้ง” สีหน้าของชายวัยกลางคนราบเรียบ พูดจาถากถาง “ด้วยความสามารถของคุณซือแล้ว แม้แต่มัธยมปลายยังสอบไม่ติด อย่าพูดถึงเรื่องมหาวิทยาลัยเลย
ตอนนี้ให้โอกาสแต่คุณกลับไม่คว้ามันไว้ ถ้าพลาดครั้งนี้ไป คุณคิดว่าวันหน้าคุณจะไปหาประวัติการศึกษาดีๆ ที่ไหนได้อีก”
