็พอจะเงยหน้ามองคนอื่นได้บ้าง”
ไม่รู้ว่าได้รับความสะเทือนใจอะไรมาถึงจ้องทะเลาะแต่กับเธอเรื่องยันต์นั้นอยู่ได้
คุณนายเผยกลับเข้าห้องแล้วบอกให้พ่อบ้านล็อกกลอนประตูใหญ่
**
คืนวันนั้นเอง ในเวยปั๋วก็เกิดปรากฏการณ์คำค้นหายอดฮิตใหม่
#ซือฝูชิง เทพแห่งฝน#
#รายการเฟ้นหาบอยแบนด์กลายเป็นรายการขอฝน#
#เป็นไอดอลสาวบนเวทีไม่ได้เลยเปลี่ยนไปเป็นเจ้าแม่ขอฝนแทน#
[ฉันดูไลฟ์แล้ว ตอนนั้นฝนตกลงมาจริงๆ พายุพัดอย่างแรง ทำเอาฉันเอ๋อไปเลย]
[ฝนตกครั้งนี้ไม่นานมาก หลินชิงเหยียนเป็นลมหมดสติไปไม่กี่นาทีก็หยุดแล้ว เหมือนเป็นฝนที่ขอมาใช้ทำภารกิจโดยเฉพาะ]
[ยอมเลย พวกคุณพูดเรื่องอะไรกัน ฝนตกอย่างไร้ต้นสายปลายเหตุก็จริง แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นฝนที่ซือฝูชิงขอมาจริงๆ สักหน่อย แค่บังเอิญเท่านั้น อย่าโม้ว่าเป็น ‘เทพแห่งฝน’ อะไรเลย โม้ทีไรเรื่องก็ยิ่งแย่ขึ้นเรื่อยๆ]
[นั่นสิ นอกจากเป็นเรื่องบังเอิญแล้วจะเป็นอะไรไปได้อีก เรื่องฝนตกเบื้องบนต่างหากที่จะกำหนดได้ ซือฝูชิงบอกว่าจะตกก็ตกได้งั้นเหรอ]
[ตามปรัชญาว่าด้วยความเป็นจริงแหละ ถึงยังไงฉันก็เรียกว่าเทพแห่งฝนไว้ก่อน เมื่อไรจะขอฝนอีกเหรอ]
[ฉันมีความคิดที่ประหลาดอันหนึ่ง พวกเราไม่ต้องดึงน
