ุรุษอย่างแท้จริง
เขาไม่ใช่คนเย็นชา ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงเขาก็จะมีมารยาทด้วย
แต่เสิ่นซิงอวิ๋นไม่เคยเห็นว่ารอบตัวเขาจะมีผู้หญิงคนไหนเลย
ซือฝูชิงเป็นคนแรก
ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นแค่บอดี้การ์ดก็ตาม
อวี้ซีเหิงเอ่ยเสียงเรียบ “เด็กสาวควรได้รับการเอาใจ”
ตอนที่เขาเห็นเธอสวมเครื่องแบบนายพลเมื่อวานนี้ มันทำให้เขาอดนึกถึงทหารใต้บังคับบัญชาของตนไม่ได้
ในยุคที่เกิดสงครามวุ่นวาย ชายแดนเต็มไปด้วยควันไฟจากการสู้รบ ราชสำนักเกณฑ์ทหารเพื่อไปรบจากทั่วสารทิศ
มีคนหนุ่มอายุสิบสี่ปีตั้งกี่คนที่เข้าสู่สนามรบและต้องตายตอนอายุยี่สิบสองปีเพื่อให้ต้าซย่าสงบสุขปลอดภัย ถึงกระนั้นแม้แต่กระดูกของพวกเขาก็ยังไม่ได้อยู่ในสภาพสมบูรณ์
เขาไม่อยากให้ภาพเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีก
เยาวชนในยุคนี้มีอนาคตที่สดใส
บางทีนี่อาจเป็นสาเหตุของการคงอยู่ของเขา
เสิ่นซิงอวิ๋นเหลือบมองรูปถ่ายของซือฝูชิงอีกครั้งก่อนจะพยักหน้า “ก็ถูกของนาย ถ้าฉันมีหญิงสาวที่งดงามอย่างนี้อยู่ในมือ มีเหรอจะไม่ทะนุถนอมเธออย่างดี”
อวี้ซีเหิงเขียนอักษรตัวสุดท้ายเสร็จก็วางพู่กันลง “นายมาที่เมืองหลินอีกทำไม”
“ก็ปู่ของฉันน่ะสิ มีพัสดุผ่านศุลกากรเข้าเมื่อสองสามวันก่อน มัน
