า “ในวันเวลาอันแสนยาวนาน มีผู้แข็งแกร่งหายตัวไปมากมายเหลือเกิน ศัตรูของโลกเทพยุทธ์ก็มีมากมายด้วยเช่นกันหากต้องการตรวจสอบฐานะที่แท้จริงของมรรคาจารย์ให้ชัดแจ้งก็เป็นเรื่องยากยิ่งทว่าเขาสามารถสังหารตูกูเตาและเจ็ดสิบสองถ้ำเทวะได้ เขาอาจไม่ใช่คนในวิถียุทธ์ แต่เป็นมหามรรคาอื่นเดิมทีมหามรรคาที่ต่างออกไปก็ไม่ยอมรับซึ่งกันและกันอยู่แล้ว หากฝ่ายหนึ่งแข็งแกร่งกว่า อีกฝ่ายหนึ่งย่อมสามารถสังหารกันและกันได้”
ไทซังคุลหลุนเข้าสู่ห้วงความคิด
มรรคาจารย์ลึกลับเหลือเกิน ฐานะลึกลับ พลังลึกลับ เป้าหมายลึกลับ
พวกเขามีข้อมูลน้อยเกินไป ข้อมูลที่หลิวเสินโจวเคยส่งมาก่อนหน้านี้ ในนั้นได้บันทึกวิชาของมรรคาจารย์เอาไว้แต่ลำพังอาศัยตัวอักษร พวกเขาก็ไม่อาจพิจารณาได้ว่าเคล็ดวิชาที่มรรคาจารย์ใช้คือวิชาใด
“โลกเทพยุทธ์เตรียมจะจัดการมรรคาจารย์เช่นใด สามารถเชิญผู้ใดมาได้บ้างหรือไม่?” ไทซังคุลหลุนเอ่ยถาม
สตรีผมขาวหลับตาลงแล้วกล่าวว่า “วางใจเถิด โโลกเทพยุทธ์จะไม่ทำพลาดซ้ำสอง”
ไทซังคุลหลุนหันหลังกลับทันใด เตรียมจะจากไป
“เจ็ดสิบสองถ้ำเทวะตายแล้ว เจ้าก็ควรไปหาเจ็ดสิบสองถ้ำเทวะใหม่ได้แล้วฐานะของเจ้าต้องหากำลังที่สามารถโยกย้ายไปใช้ได้ แต่ห้ามลดระดับพรสวรรค์ของคนเหล่านั้นลง”
ได้ฟังคำพูดของสตรีผมขาว ไทซังคุลหลุนไม่ได้ตอบอะไร แต่กลับหายวับไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว
ฟาดินกลับเงียบสงบอีกครั้ง ลมทะเลพัดโบก ต้นไม้ใบหญ้าบนเกาะไม่มีแม้เส
