เจียงฉางเซิงฟังมู่หลิงลั่วกับไป๋ฉีเล่าจบก็เข้าใจต้นสายปลายเหตุแล้ว แต่เขาไม่สนใจ
มู่หลิงลั่วเห็นเขานิ่งเฉยก็ถามว่า “จะไม่สนใจจริงหรือเจ้าคะ หากจื่ออวี้กับเขา…”
เจียงซิ่วเป็นหลานแท้ๆ ของนาง นางย่อมไม่อยากให้พ่อลูกคู่นี้ทะเลาะกันจนกลายเป็นศัตรู
เจียงฉางเซิงส่ายศีรษะเล็กน้อย แล้วบอกว่า “พวกเจ้าต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยวาง ลูกหลานย่อมมีโชคชะตาของลูกหลาน หากเจียงซิ่วทำสิ่งที่ผิดคุณธรรมขัดกฎสวรรค์จริงๆ แดนสวรรค์ย่อมต้องลงโทษ แต่ในเมื่อจื่ออวี้เพียงเกลี้ยกล่อม ย่อมหมายความว่าเขาไม่คิดว่าสิ่งนี้เป็นปัญหา แน่นอนว่าหากพวกเจ้าอยากยื่นมือเข้าไปยุ่งก็ได้ แต่ตัวข้าจะไม่ยุ่งเรื่องนี้”
เขาก่อตั้งแดนสวรรค์ขึ้นมาก็เพื่อแบ่งระดับชั้นการปกครอง เฉพาะเวลาที่เขาพบเจอเรื่องราวขัดหูขัดตาเท่านั้น เขาจึงจะเข้าไปจัดการตามอำเภอใจ
มู่หลิงลั่วตอบอย่างจนปัญญา “ข้าย่อมไม่คิดยื่นมือเข้าไปยุ่ง เพียงแต่เป็นห่วงความสัมพันธ์ของพวกเขาสองพ่อลูกเท่านั้น…”
ในตระกูลมู่ก็เคยมีบิดากับบุตร หรือแม้แต่สามีกับภรรยาที่ขัดแย้งกันเพราะผลประโยชน์จนแตกหัก บางครั้งก็ถึงขั้นกลายเป็นศัตรูคู่แค้น
จิตใจมนุษย์คือสิ่งที่คาดคะเนยากที่สุด ยามนี้ภายในสกุลเจียง
