ไม่ค่อยสูง ต่อให้เปลี่ยนถ่ายสำเร็จอย่างมากก็ใช้ชีวิตได้อีกครึ่งปี”
จั่วเทียนเฟิงอดกลั้นต่อความโกรธเอาไว้ “งั้นหมอพูดจาไร้สาระพวกนี้แล้วมีประโยชน์อะไร สิ่งที่ผมต้องการคือการแก้ปัญหา!”
“ดังนั้นถึงบอกให้พวกคุณไปถามทางแผนกนั้นไงครับ ลองดูว่าจะหาหมอคนนั้นเจอหรือเปล่า” หมอยังคงพูดอย่างสุภาพ “ถ้าหมอคนนั้นสามารถรักษาได้ บางทีน้องชายของคุณจั่วอาจจะใช้ชีวิตอยู่ได้อีกหลายสิบปี”
พอพูดจบเขาก็พยักหน้าก่อนจะกลับไปพักผ่อน
“แผนกหัวใจและปอดเหรอ” จั่วเทียนเฟิงขมวดคิ้วมุ่นยิ่งกว่าเดิม “เสียนอวี้ ลูกลองไปถามฝั่งนั้นดู ลองขอร้องหมออะไรนั่นดู พ่อจะเข้าไปดูอาสี่ก่อน”
จั่วเสียนอวี้พยักหน้ารับ
หลังจากจั่วเทียนเฟิงผ่านการฆ่าเชื้อแล้วก็เข้าไปในห้องพักผู้ป่วย
คุณชายสี่ตระกูลจั่วนอนบนเตียงด้วยท่าทีไร้เรี่ยวแรง ใบหน้าซีดขาว ขอบตาล่างดำคล้ำ เห็นได้ชัดว่าเขาปล่อยตัวโทรมอย่างมาก
“ครั้งนี้นายเป็นอะไร” จั่วเทียนเฟิงอารมณ์ไม่ดีอย่างมากเลยพูดตำหนิ “รู้ไหมว่าหากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไปคนในเมืองหลินจะหัวเราะเยาะเรื่องของนายมากแค่ไหน”
เขาตบโต๊ะอย่างแรง แค่นเสียงเย็นชา “นอนอยู่บนเตียงแล้วหมดสติไปคงมีแค่แกแล้ว!”
คุณชายสี่ตระกูลจั
