พวกเขาล่วงเกินคนโดยไม่ดูตาม้าตาเรือ”
พวกเขาพลันกระจ่างแจ้ง “ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง ถ้างั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว”
“เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น” เฟิ่งซานพยักหน้าและถามคำถามอีกหนึ่งข้อ “ผมได้ยินว่าช่วงนี้พวกคุณยุ่งมาก?”
“ก็ใช่น่ะสิ” อีกฝ่ายถอนหายใจ “ตอนที่สืบข่าวชิ้นหนึ่งกันอยู่ที่แกรนนี่เกิดทะเลาะกับคนจาก T18 จนในที่สุดทั้งสองฝ่ายก็สูญเสียและไม่มีใครได้ข่าวมาเลย”
เฟิ่งซานได้ยินอย่างนั้นก็ไม่ได้แปลกใจอะไร
คนที่จะทำให้หลิงคว้าน้ำเหลวได้บนโลกใบนี้ก็มีแต่ T18 เท่านั้น
T18 และหลิงยังก่อตั้งขึ้นมาในเวลาไล่เลี่ยกันเมื่อประมาณสิบปีก่อน
ทั้งสองทีมเคยปะทะกันมาหลายครั้ง ผลักดันแพ้ผลัดกันชนะ และเสมอกันหลายครั้ง
เฟิ่งซานเองก็เคยได้พบกับคนจาก T18 และเขาเองก็ชวดงานเหมือนกัน
คนพวกนี้ไม่น่ายุ่งด้วยจริงๆ
“ถ้าอย่างนั้นผมคงไม่รบกวนแล้ว” เฟิ่งซานพูด “เหมือนเดิมนะ ติดต่อทางออนไลน์”
อีกฝ่ายแสดงท่าทางสุภาพ “ฝากทักทายคุณอวี้แทนพวกเราด้วย”
เฟิ่งซานวางสายและเก็บโทรศัพท์
เขาขึ้นไปที่ชั้นสาม และเดินไปยังห้องที่สองทางซ้ายแล้วเคาะประตู “คุณหนูอวี้ถัง ได้เวลากินข้าวแล้วครับ”
“ฉันไม่กิน!” น้ำเสียงเกี้ยวกราดของอวี้ถังดังมากจากข้างใน “
