ิ่งจะเลี้ยวตรงมุม ก็ได้ยินเสียงดังลอยมา
“เรื่องมันเป็นอย่างนี้เซี่ยอวี้” น้ำเสียงหลินชิงเหยียนอ่อนโยน “นายอาจจะไม่รู้สถานการณ์ของเมนเทอร์ซือตอนนี้ เธอทำผิดจึงไม่สามารถที่จะสอนนายได้อีก นายสามารถ…”
ปังๆๆ
บทสนทนาถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะประตูอย่างรุนแรง
ซือฝูชิงยืนอยู่ตรงประตู
เธอยังคงสวมแจ็กเก็ตยีนส์ตัวเดิมที่เธอสวมก่อนจะไป มือข้างหนึ่งล้วงอยู่ในกระเป๋า ท่าทางเย็นชาเล็กน้อย
เธอเอียงคอพร้อมยิ้มออกมา “เมนเทอร์หลิน คุณแย่งนักเรียนของฉันต่อหน้าฉันอย่างนี้ ไร้ยางอายไปหน่อยไหม คุณไม่มีความมั่นใจในตัวเองสินะ?”
เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะในห้องซ้อมเต้น
สวี่ซีอวิ๋นรู้สึกประหลาดใจ “เมนเทอร์ซือ!”
หลินชิงเหยียนหันกลับมาด้วยความงุนงง สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันทีด้วยความไม่อยากเชื่อ “ไม่ใช่ว่าคุณ…”
ซือฝูชิงขึ้นโรงพักไปแล้วนี่นา
ทำไมเธอกลับมาได้อีก?!
“ทำไมเหรอ” ซือฝูชิงกอดอกพลางยิ้มน้อยๆ “คิดว่าฉันติดคุกแล้ว? พวกที่ปล่อยข่าวลือต่างหากที่น่าจะต้องเข้าคุก คุณว่ามั้ย”
หลินชิงเหยียนกำหมัดแน่นจนเล็บจิกฝ่ามือตัวเอง
เซี่ยอวี้เลิกคิ้ว “เมนเทอร์ซือกลับมาพอดีเลย ผมกำลังซ้อมอยู่เลย และไม่ได้คิดที่จะไปอยู่กับใครทั้งนั้น ไม่เปลี่
