นนึกขึ้นมาได้ว่าเขาอาจจะไม่ได้ถามตัวเองก็ได้
ซือฝูชิงครุ่นคิดเล็กน้อย “ฉันไม่กินมะระกับผักชี ถูกเลี้ยงมาค่อนข้างดีน่ะ”
ถึงอย่างไรเธอก็ดื่มสารอาหารมาจนชินแล้ว มีครั้งหหนึ่งที่เธอถึงกับต้องสูญเสียการรับรสไประยะหนึ่งเพื่อการทดลอง
อวี้ถังตกใจ “ชิงชิง ผักชีเป็นของที่อร่อยที่สุดเลยนะ ถ้าเธอไม่กิน ฉันจะแบนเธอ!”
“เหลวไหล!” ซือฝูชิงรีบแย้งทันที “กินผักชีสิถึงผิดมนุษย์มนา เธอต่างหากที่ต้องถูกแบน!”
เฟิ่งซานกุมขมับ
คุณซือชอบทะเลาะกับคุณหนูอวี้ถังจริงๆ
อวี้ซีเหิงเหมือนจะหัวเราะออกมาเบาๆ มันเบามากจนยากที่จะสังเกตได้
แต่เฟิ่งซานสามารถรับรู้ได้ว่าเจ้านายกำลังอารมณ์ดีไม่น้อย
อาหารขึ้นโต๊ะอย่างรวดเร็ว
ซือฝูชิงคีบปลานุ่มๆ เข้าปากไปคำหนึ่ง ทันใดนั้นดวงตาจิ้งจอกของเธอก็เปล่งประกายขึ้นมา
เธอคีบเข้าปากไปอีกคำด้วยอารมณ์พึงพอใจอย่างมาก
อวี้ซีเหิงสังเกตเห็นว่าเธอกินอย่างเบิกบานใจ จึงพยักหน้าน้อยๆ “ชอบจานนี้?”
ซือฝูชิงส่งเสียงตอบรับและแสดงความคิดเห็นเล็กน้อย “รสชาติดี ไม่มีกลิ่นคาวอย่างที่คิด ละลายในปาก ปรุงด้วยซอสพิเศษที่ชูความสดของปลาได้ดี พ่อครัวมีฝีมือไม่เลว”
“อืม” อวี้ซีเหิงเคาะมือลงบนโต๊ะ “ไปเอามาอีกสิบจาน”
ซือฝูช
