ก็ไม่มีความตั้งใจที่จะฝึกเลย
แต่เมื่อมีเซี่ยอวี้เป็นคนนำ การฝึกซ้อมก็เป็นไปตามปกติ
เด็กฝึกทั้งสี่รู้สึกว่าพวกเขาตัดสินใจได้ถูกต้องแล้ว
ซือฝูชิงไม่ได้อ่อนหัดเรื่องเต้นและร้องอย่างที่พวกเขาคิดเลย แต่เธอเก่งมากต่างหาก
พอมาบวกกับเซี่ยอวี้ที่เรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วแล้ว พัฒนาการของพวกเขาเลยไปไวมาก
“พี่เซี่ย เกิดเรื่องแล้ว!” สวี่ซีอวิ๋นวิ่งขึ้นมาหน้าตาแตกตื่นกังวล “มีแฟนคลับหลายคนมาที่หน้าค่ายฝึก ขอให้อาจารย์ซือถอนตัวออกจากรายการ”
เซี่ยอวี้หรี่ตาลงเล็กน้อย สีหน้าของเขาเคร่งขรึม
เขาใช้ผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อตามตัวออกอย่างง่ายๆ “พวกนายฝึกกันไปก่อน ฉันจะลงไปดูหน่อย”
ค่ายฝึกซ้อมเป็นสถานที่ปิด ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากผู้จัดรายการ ใครก็เข้ามาไม่ได้
พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา ผู้กำกับกับโปรดิวเซอร์เองก็ปวดหัวมากเหมือนกัน
โปรดิวเซอร์บ่นขึ้นอย่างไม่พอใจ “ใครอนุญาตให้นายปล่อยพวกเขาเข้ามาเมื่อตอนเที่ยง รู้ไหมว่านายทำให้รายการเสียหายมากเท่าไร หา?!”
พนักงานที่ถูกดุหน้าแดงก่ำ “แล้ว แล้วตระกูลเฉิน อีกอย่างคนที่พวกเขาอยากจะถามก็คือซือฝูชิง ผมก็ ผม…”
เขารู้จักที่จะสังเกตสีหน้าคนมาตลอด และรู้ว่าไม่มีใครในรายการนี้ชอบซือฝูชิง
