ะหันหน้าไป “ขอถามคุณตำรวจหน่อยค่ะ การใส่ร้ายผู้อื่นโดยไม่มีเหตุผลควรเป็นการปล่อยข่าวลือใช่มั้ย สามารถตัดสินโทษได้มั้ย”
เจ้าหน้าที่ตำรวจชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบตามสัญชาตญาณ “ได้ครับ”
“เธอพูดบ้าอะไรเนี่ย!”
คุณนายเฉินได้ยินเช่นนั้นก็หน้าแดงขึ้นมาทันที ความเย่อหยิ่งจองหองก็ลดไปมากเช่นกัน
แต่ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ยอมเชื่อว่า ไม่เพียงแต่ซือฝูชิงจะไม่ได้ชนใครเท่านั้นแต่ยังช่วยคนเอาไว้ด้วย
เธอจับมือแพทย์ผู้ดูแลแล้วเอ่ยอย่างร้อนใจ “คุณหมอคะ รบกวนอธิบายให้ฉันฟังหน่อยสิคะว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“คุณนายเฉิน” แพทย์ผู้ดูแลดูเหมือนจะจำเธอได้ เขาพยักหน้าให้เธอเล็กน้อย “ครั้งนี้พี่สาวของคุณอาการกำเริบอย่างกะทันหัน เลือดไปเลี้ยงหัวใจไม่พอ
ถ้าไม่ใช่เพราะคุณผู้หญิงคนนี้ให้การช่วยเหลือฉุกเฉิน ต่อให้ส่งเธอมาถึงโรงพยาบาล พวกเราก็คงรักษาชีวิตเธอไว้ไม่ได้หรอกครับ”
แพทย์ผู้ดูแลพูดถึงตรงนี้แล้วก็รู้สึกละอายใจขึ้นมาทันที
เขาเองก็อายุห้าสิบกว่าปีแล้ว
แม้จะถือว่ามีพรสวรรค์ในการแพทย์แขนงนี้
แต่เขาก็ยังต้องเรียนรู้เพิ่มเติมอีกมาก
แพทย์ผู้ดูแลถอนหายใจก่อนจะถามว่า “คุณนายเฉินเชิญคุณผู้หญิงคนนี้มาที่นี่เพื่อขอบคุณเธอเหรอครับ”
“หา? ฉัน คื
