ับ”
“เธอ” คุณนายเฉินถอยหลังไปก้าวหนึ่งเพื่อให้เขามองเห็นซือฝูชิง พลางกวาดมองเธอด้วยสายตาเย็นชา “โชคดีที่พี่สาวฉันไม่เป็นอะไร เราค่อยคิดบัญชีกันทีหลัง”
เธอรวบผ้าคลุมไหล่ ทุกอากัปกิริยาดูสง่างาม “ฉันจะเข้าไปดูพี่สาวของฉันก่อน”
แพทย์ผู้ดูแลกลับเดินผ่านเธอไปหยุดอยู่ตรงหน้าซือฝูชิง สีหน้าแววตาของเขาดูซาบซึ้งใจมาก “ต้องขอบคุณคุณผู้หญิงท่านนี้จริงๆ ถ้าไม่ได้คุณช่วยปฐมพยาบาลได้ทันเวลา ต่อให้พวกเรามีความสามารถแค่ไหนก็คงยื้อชีวิตเธอกลับมาไม่ได้”
