พออกพอใจในการแต่งหน้าของตัวเองมาก
ตอนนั้นเคยไปออกรายการหนึ่งแล้วมีพิธีกรถามคำถามนี้กับเธอ ทว่าเธอตอบแค่ว่าแต่งหน้าแบบนี้จะมีคนชอบมากกว่า
ทุกคนต่างก็ไม่เข้าใจเลยสักนิด กระทั่งคิดว่าซือฝูชิงคงบ้าไปแล้ว
“บังคับให้ล้างเครื่องสำอาง?” หลินชิงเหยียนตกใจเล็กน้อย “เธอไปถ่ายโฆษณาตัวไหน ทำไมถึงต้องบังคับให้ล้างเครื่องสำอางออกด้วย”
“แค่โฆษณาเล็กๆ แต่บริษัทดึงดันให้ฉันมา” หญิงสาวไม่ค่อยพอใจนัก “ผู้กำกับภาพตั้งมาตรฐานสูงไม่เบา จนถึงป่านนี้ยังไม่มีใครผ่านแคสติ้งของรอบแรกเลย
ฉันก็มาแคสไปงั้นๆ พวกเขาจะเอาฉันไหมฉันยังคิดหนักเลย”
“เปลือยหน้าสดเหรอ” หลินชิงเหยียนเม้มปากอมยิ้ม แล้วเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “ฉันว่าน่าจะมีคนสนใจไม่น้อย”
“นั่นสิ” หญิงสาวคลี่ยิ้ม “คนที่ให้ความสนใจมีมากเกินไป ฉันก็ไม่เคยเจอยัยนั่นเหมือนกัน แค่เคยได้ยินเธอพูดถึงเท่านั้น ฉันอยากรู้นักว่ายัยนั่นจะหน้าตาน่าเกียจแค่ไหน”
หลินชิงเหยียนฉีกยิ้มกว้าง “งั้นคงต้องรบกวนเธอแล้ว รั่วถง”
“ไม่มีปัญหา ชิงเหยียนเธอรอได้เลย” สวีรั่วถงรับปากด้วยท่าทีสะใจ “ฉันรับประกันว่าจะถ่ายหน้าตาที่แท้จริงของยัยนั่นมาให้ได้ ถึงเวลานั้นค่อยส่งให้เธอดู”
**
ภายในห้องแต่งหน้า
หลังจ
