อฝูชิงเอ่ยเสียงเอื่อยด้วยท่าทีเรียบนิ่ง “กลัวว่าล้างออกแล้วจะทำให้ตกใจ”
ทีมงาน “…”
พนักงาน “…”
หลังจากติดต่อทางนั้นแล้ว ทีมงานถึงพาซือฝูชิงไปห้องแต่งหน้าเล็กๆ ที่อยู่ด้านข้าง
คนอื่นๆ ที่มารอแคสติ้งเป็นฝ่ายหลีกทางให้เอง ทว่าพวกเขายังคงมองตามอย่างไม่ละสายตา
แชะ! เสียงกดชัตเตอร์มือถือดังขึ้น
เบามากจนไม่มีใครทันสังเกตเห็น
ทว่าซือฝูชิงชะงักฝีเท้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์แล้วเดินก้าวไปข้างหน้าต่อไป
เสียงดังเซ็งแซ่ค่อยๆ สงบลง แต่นักแสดงที่มาแคสติ้งคนอื่นๆ ยังคงเหลือบมองไปทางที่ซือฝูชิงเดินจากไปอยู่เรื่อยๆ
ในมุมหนึ่งทางฝั่งซ้าย หญิงสาวที่สวมแว่นกันแดดคนหนึ่งกำลังยืนเอียงข้างพร้อมมือถือในมือ
หลังจากเสียงดังขึ้นสามที ฝั่งนั้นก็รับสาย
“ชิงเหยียน เธอรู้ไหมว่าฉันเจอซือฝูชิงที่สตูดิโอแคสติ้งด้วย!” หญิงสาวกดเสียงลงด้วยท่าทีตื่นเต้น “เมื่อกี้ทีมงานออกมาสั่งให้ซือฝูชิงล้างเครื่องสำอางออก ถึงจะไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ครั้งนี้ยัยนั่นคงไม่รอดแล้วละ น่าขำชะมัด”
หลังจากซือฝูชิงเข้าวงการบันเทิงมาก็ไม่เคยเผยหน้าสดต่อหน้าสาธารณชนเลย
มีปาปารัสซี่ไม่น้อยคอยตามติดเธอ แต่ก็ยังคงเก็บภาพตอนหน้าสดของเธอไม่ได้สักครั้ง
ส่วนซือฝูชิงเหมือนจะ