”
“ครับ” เซี่ยอวี้เลื่อนสายตากลับมา “เป็นแล้วครับ”
“ได้ งั้นนายพาพวกเขาซ้อม” ซือฝูชิงหยิบกิ๊บมารวบเก็บผมหางม้า “ฉันออกไปจัดการเอกสารใหม่ก่อน”
เซี่ยอวี้รับคำ
หลังจากซือฝูชิงเดินออกไป เขาถึงเปิดปากเอ่ย “ซีอวิ๋น ที่ไหนมีคอมให้ใช้อินเทอร์เน็ตได้บ้าง”
“หลังเวทีน่าจะมี” สวี่ซีอวิ๋นเอ่ยอย่างฉงน “พี่เซี่ย พี่จะใช้คอมทำอะไรเหรอ ใช้มือถือไม่ได้เหรอ”
“อืม มือถือหน้าจอเล็กไป มองเห็นไม่ค่อยชัด” เซี่ยอวี้เผยสีหน้าไม่ใส่ใจ “นายซ้อมไปก่อน ฉันจะลองไปดูหลังเวที”
“ได้” สวี่ซีอวิ๋นถามอย่างสงสัย “ว่าแต่พี่เซี่ยจะดูอะไรเหรอ”
เซี่ยอวี้ก้าวขายาวเดินออกไปพร้อมเสียงทุ้ม “ดูงานรับรางวัลเมื่อหลายปีก่อนของเก๋อหลินเอิน”
**
ภายในห้องพัก
ซือฝูชิงยืดเส้นยืดสายแล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอดูแลเด็กฝึก รู้สึกปลื้มปริ่มมากทีเดียว
เธอกวาดตาดูมือถือแวบหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็เห็นสองข้อความใหม่
เจียงฉังหนิง : [มีโฆษณาหนึ่ง ทางบริษัทต้องการให้ไปแคสติ้ง เวลาคือพรุ่งนี้บ่ายสอง บริษัททำเรื่องลางานกับทางรายการให้เธอเรียบร้อยแล้ว นี่แผนที่นะ]
เจียงฉังหนิง : [[แนบรูปภาพ]]
ซือฝูชิงหรี่ตา
เธอฟื้นมาตั้งนานแล้ว แต่สมาชิกในวงสตาร์ร
