ี เกิร์ลกรุ๊ปไม่มีใครติดต่อเธอเลย
นี่เป็นครั้งแรก
เกิร์ลกรุ๊ปของเธอมีทั้งหมดห้าคน ซึ่งกลับมาจากต่างประเทศเมื่อต้นปีก่อน
หลังจากกลับมาก็จัดคอนเสิร์ตอยู่หลายครั้ง ต่อมาเพราะงานระหว่างพวกเขาแตกต่างกันมากเกินไป ถึงแม้วงจะยังไม่ยุบ แต่พวกเขาก็ออกไปมีผลงานเดี่ยวของตนเองซะเป็นส่วนใหญ่
เจียงฉังหนิงเป็นคนเดียวที่พูดคุยกับเธอ
ซือฝูชิงจำได้ว่าเจียงฉังหนิงเป็นคนเงียบๆ ในกลุ่ม
เป็นสาวสวยที่เย็นชา
แต่ทำกับข้าวอร่อยมาก
งั้นสนใจหน่อยก็ได้
ซือฝูชิงพิมพ์ข้อความส่งกลับไป
ซือฝูชิง : [ได้]
เจียงฉังหนิง : [อย่าลืมล้างเครื่องสำอางด้วย]
ซือฝูชิงเลิกคิ้วแล้วพิมพ์ตอบกลับอย่างช้าๆ
ซือฝูชิง : [ฉันว่าฉันแต่งหน้าสวยกว่า เธอไม่คิดงั้นเหรอ]
เจียงฉังหนิง : [เหอะๆ]
ซือฝูชิงจิ๊เสียงใส่ “อารมณ์ร้ายไม่เบา ฉันชอบ”
เธอเก็บมือถือลงก่อนหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมา
ในอ้อมอกมีบางอย่างดิ้นไปดิ้นมา เพราะปี่เซี๊ยะบางตัวกำลังคิดแผนหาทองชิ้นใหม่กินอยู่นั่นเอง
“ดิ้นอะไรนักหนา แกคิดว่าแกเป็นหมูหรือไง” ซือฝูชิงกดมันลงด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์ “หมูกินจนอ้วนได้ แกทำได้ไหมล่ะ”
เสี่ยวไป๋ “…”
มันทำไม่ได้
เสียศักดิ์ศรีตัวเองชะมัด
**
ในขณะเดียวกันทางคนดูแลนักแสด
