ที่แตกแขนงมาจากสมบัติเซียน!
“แข็งแกร่งเหลือเกิน ต่อหน้ามรรคาจารย์ ประมุขยุทธ์อะไร เจ้ายุทธปฐมมรรคาอะไรกัน ไม่มีค่าให้มองด้วยซ้ำ!”
“ไร้สาระ ไม่มีใครสู้มรรคาจารย์ได้แน่ แต่ว่าคนพวกนี้แข็งแกร่งจริงๆ แดนสวรรค์กับโลกเทพยุทธเทียบกันแล้วยังห่างอีกไกลนัก”
“นี่ก็ช่วยไม่ได้ เจ้ายุทธปฐมมรรคาสามารถอยู่ได้ถึงล้านปี แดนสวรรค์เพิ่งก่อตั้งขึ้นกี่ปีกัน”
เหล่าแม่ทัพและทหารสวรรค์พากันวิพากษ์วิจารณ์
เยี่ยจานที่อยู่ข้างเจียงจื่ออวี่ก็บินออกไป รีบไปหาร่างไร้วิญญาณของตูกูเตาเลือดของตูกูเตายังคงไหลออกจากทั้งเจ็ดทวาร ม่านตาเลือนราง ร่างกายแข็งทื่อเยี่ยจานเห็นสภาพร่างไร้วิญญาณก็รู้สึกสะท้านใจ
“ที่แท้วิธีเซียนก็มีอยู่จริง ใช้ระฆังสังหารกลุ่มเจ้ายุทธปฐมมรรคาได้ น่าหวาดกลัวจริงๆ อีกทั้งประมุขยุทธยังเหนือกว่าเจ้ายุทธปฐมมรรคา ยากจะจินตนาการได้จริงๆ ว่ามรรคาจารย์แข็งแกร่งเท่าใดกัน…”
บรรพจารย์เผ่าเยี่ยในห้วงสมองของเยี่ยจานก็รู้สึกสะเทือนใจ น้ำเสียงของเขาเผยความกลัวออกมาเป็นครั้งแรกด้วยประสบการณ์ของเขาก็มองไม่ออกว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นกันแน่
เยี่ยจานจ้องมองร่างไร้วิญญาณของตูกูเตา ในดวงตาพลันมีความฮึกเหิมลุกโชนขึ้นมานี่ต่างหากพลังที่เขาแสวงหา!
“บรรพจารย์ หากข้าเข้าร่วมกับแดนสวรรค์ อาจจะเป็นโอกาสที่ดีที่สุดของเผ่าเยี่ยก็เป็นได้”
เยี่ยจานเอ่ยอย่างรู้สึกซาบซึ้งในใจ บรรพจารย์เผ่าเยี่ยก็ไม่ได้คัดค้าน
แค่เห็นการต่อสู้เมื
