ระหว่างทาง
“น่ารำคาญจริงๆ!” อวี้ถังพูดอย่างอัดอั้น “ไม่ง่ายเลยกว่าจะหนีออกมากินข้าวนอกบ้านได้ แต่ดันต้องมาเจอคนในตระกูลอวี้อีก”
“หืม?” ซือฝูชิงลูบหัวเจ้าบ้าปี่เซียะแล้วเงยหน้าขึ้น “อาเก้าก็เป็นคนในตระกูลอวี้เหมือนกันนี่นา”
“อาเก้าไม่เหมือนคนอื่น” อวี้ถังส่ายศีรษะ “จะว่าไงดีล่ะ ถึงแม้อาเก้าจะเป็นคนเย็นชานิ่งเฉย แต่เขาดูแลคนเก่งมากเลย
ถึงแม้พออยู่กับอาเก้าจะรู้สึกกดดันมากๆ แค่เขามองฉันก็ให้ความรู้สึกเหมือนฉันเข้าไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ตอนประชุมราชสำนักตอนเช้า ฉันว่าพวกละครโบราณควรเชิญเขาไปแสดงด้วยซ้ำ”
“เจ้านายดูแลคนเก่งจริงๆ” เวลานี้ซือฝูชิงถึงนึกขึ้นได้ “ว่าแต่เหมือนฉันเคยเจอพี่สามของเธอด้วย”
“ฉันกำลังจะถามเธอพอดี!” จู่ๆ อวี้ถังก็นึกบางอย่างขึ้นได้ “ชาวเน็ตบอกว่าเธอเข้าวงการบันเทิงเพราะพี่สามเหรอ”
เธอพูดเสียงติดอ่าง “สุดท้ายเธอก็ไม่เปิดเผยตัวกับเขา”
“โลกออนไลน์จะมีความจริงสักเท่าไร” ซือฝูชิงเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “เธอดูสิ ฉันเจอคนสมบูรณ์แบบอย่างอาเก้าของเธอแล้ว ฉันจะไปไล่ตามคนอื่นเพื่อ?”
“ก็จริง” อวี้ถังกำหมัด “ชิงชิง เธอวางใจได้เลย ฉันจะช่วยเธอจีบอาเก้าเอง!”
ส่วนซือฝูชิงที่ยังไม่ทันได้เปิดปากพูดคำว่า
