ยวไป๋ “…”
ความจริงเจ้านายของมันคงเป็นคนตลกแหละมั้ง
เสี่ยวไป๋ย่อยทองในท้อง ทว่าทันใดนั้นก็ยกมือขึ้นชี้ไปทางฉากกั้นด้านหลัง
“เกิดเรื่องขึ้นกับถังถังเหรอ” พอซือฝูชิงได้ยินเสียงโวยวายทะเลาะกัน ดวงตาจิ้งจอกพลันหรี่ลง “นั่งรออยู่ตรงนี้ ฉันไปดูตรงนั้นก่อน”
**
เดิมทีอวี้ถังเดินตามพนักงานไปเลือกปลา
หลังจากเลือกเสร็จ ขณะที่กำลังไปหยิบผลไม้เครื่องดื่มตรงโซนบริการตัวเองก็ถูกใครบางคนขวางทางไว้
“อวี้ถัง?” มีเสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมไอเย็นยะเยือก “ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่”
พออวี้ถังหันไปก็ตกใจ “พี่สาม”
เขาก็คืออวี้เย้า
เขามองเธออย่างไม่สบอารมณ์ “เมื่อวานอาห้าโทรมาบอกว่าเธอหายตัวไป สุดท้ายก็แอบมาเมืองหลินเองเหรอ”
“เกี่ยวอะไรกับพี่ด้วย” น้ำเสียงของอวี้ถังเย็นเฉียบ “ฉันจะมาเที่ยวที่นี่ไม่ได้เหรอ”
“คุณปู่เองก็กำลังตามหาเธอ ทำไมเธอถึงโผล่มาที่เมืองหลินเองแบบนี้” อวี้เย้าไม่เพียงแค่พูดเท่านั้นแต่คว้าข้อมือเธอมาด้วย แววตาทอประกายไอเย็นยะเยือก “กลับเมืองซื่อจิ่วไปกับฉัน”
ถ้าไม่ใช่เพราะต้องตามหาหมอเทวดาหัตถ์วิญญาณ เขาคงไม่อยู่เมืองหลินนานขนาดนี้
อีกอย่างเขาไม่อยากเจอซือฝูชิง ทุกครั้งที่เห็นใบหน้าที่ฉาบไปด้วยเครื่องสำอางทีไ
