เขาสั่งให้คนเปิดโลงศพทันที
สัปเหร่อได้จัดการศพและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ท่านผู้เฒ่าจั่วไปก่อนหน้านี้แล้ว
ซือฝูชิงโน้มตัวไปข้างหน้า พลันนิ่วหน้าทันที
ผู้เฒ่าจั่วเสียชีวิตเพราะความเจ็บป่วยจริงๆ อีกทั้งโหงวเฮ้งของเขายังบอกว่าเขาหมดบุญนานแล้ว
เธอไม่ได้จงใจศึกษาเรื่องฮวงจุ้ยโหงวเฮ้งอะไรพวกนั้นหรอก แต่ก็ได้เรียนอะไรมาบ้างจากศิษย์พี่ห้าตอนที่อยู่ว่างๆ เบื่อๆ ในสำนัก
เรื่องง่ายๆ บางอย่างเธอก็เรียนรู้และทำได้อย่างง่ายดาย
ซือฝูชิงก้มหน้าลงพร้อมกับแววตาครุ่นคิด
โชคชะตานั้นสำคัญมาก
เมื่อโชคชะตาของราชวงศ์สิ้นสุดลงก็จะถึงกาลล่มสลาย
เช่นเดียวกับที่เคยมีพงศาวดารกล่าวไว้ว่า หากราชวงศ์ต้าซย่าอันยิ่งใหญ่ไร้ซึ่งฮ่องเต้อิ้นที่จุติลงมาจากดาวจื่อเวย[1]เพื่อพลิกกระแสดวงชะตานั้น ราชวงศ์ต้าซย่าก็คงจะล่มสลายไปนานแล้ว
บางคนรวยมาก มีอำนาจมาก บางคนก็ยากจนล้มลุกคลุกคลานไปตลอดชีวิต นั่นก็เพราะพวกเขามีดวงชะตาแตกต่างกัน
เธอจำได้ว่าศิษย์พี่ห้าเคยบอกว่า โชคชะตานั้นอาจถูกแย่งชิงไปได้
แต่การแย่งชิงโชคชะตานั้นขัดต่อกฎธรรมชาติและจะมีผลกรรมสืบเนื่องตามมา
การที่ท่านผู้เฒ่าจั่วป่วยตายในครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะกฎแห่งกรรม
เขาแย่งชิงโชคชะต
